Νεοελληνική Γλώσσα Γ’ Γυμνασίου 1η & 2η ενότητα: Επαναληπτικό φύλλο εργασίας

Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια «Προμηθέας Ο.Ε.»

Επιμέλεια: Ευαγγελία Πουργιανού

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Πέραν των λεγόμενων βασικών γλωσσών (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά), οι οποίες θα μπορούσαν, κατά κάποιο τρόπο, να θεωρηθούν σημαντικότερες των άλλων επειδή δύνανται λόγω της σχετικής τους διάδοσης να παίξουν το ρόλο ενδιάμεσου κρίκου μεταξύ ατόμων που δεν γνωρίζουν ο ένας τη γλώσσα του άλλου, κάθε γλώσσα μπορεί να φανεί εξίσου χρήσιμη -και ως εκ τούτου είναι εξίσου σημαντική- με οποιαδήποτε άλλη.

Όλη αυτή η συζήτηση περί γλωσσών, επίσημων ή όχι, και διαλέκτων, αποσιωπά το γεγονός ότι η ίδια η έννοια της εθνικής γλώσσας που ομιλείται σε ολόκληρη την επικράτεια ενός κράτους είναι σχετικώς πρόσφατη.

Ξεχνάμε ότι στην Ιταλία, για παράδειγμα, μέχρι πριν από το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο η τοσκανική διάλεκτος, η διάλεκτος, δηλαδή, πάνω στην οποία έχει βασιστεί η επίσημη γλώσσα του ιταλικού κράτους μετά την ενοποίησή του πριν από περίπου 125 χρόνια, ήταν μητρική γλώσσα του 2% μόλις του πληθυσμού. Όλοι οι υπόλοιποι Ιταλοί μάθαιναν την τοσκανική δεύτερη, μετά τη δική τους, τοπική διάλεκτο, η οποία ήταν κατά περιπτώσεις πολύ διαφορετική από την τοσκανική. Ορισμένες διάλεκτοι, μάλιστα, όπως η σιτσιλιάνικη ή η πιεμοντέζικη, είναι τόσο διαφορετικές ώστε μπορούν, σύμφωνα με ορισμένους γλωσσολόγους, να θεωρηθούν διαφορετικές γλώσσες.

Κάτι παραπλήσιο έγινε και στη Γερμανία. Η επίσημη γερμανική δεν ήταν αρχικά παρά μία από τις διαλέκτους που ομιλούνταν στην περιοχή της σημερινής κεντροανατολικής Γερμανίας (Θουριγγία – Ανω Σαξονία). Διαδόθηκε σταδιακά στην υπόλοιπη χώρα για ποικίλους λόγους (αρκετά σημαντικός εκ των οποίων ήταν η μετάφραση σε αυτήν της Βίβλου από τον Μαρτίνο Λούθηρο στις αρχές του 16ου αιώνα) και θεσμοθετήθηκε ως επίσημη γλώσσα του γερμανικού κράτους μετά την ενοποίησή του, πριν από 130 χρόνια. Μέχρι και κατά τη δεκαετία του 1960 πολλοί Γερμανοί ήταν στην πραγματικότητα δίγλωσσοι: μιλούσαν ως μητρική τη δική τους τοπική διάλεκτο -πολύ διαφορετική, ενίοτε, από τη γλώσσα του Λούθηρου- και μάθαιναν τη δεύτερη στα σχολεία.

Στη Γαλλία η επίσημη γλώσσα ήταν μια διάλεκτος που ομιλούνταν στην περιοχή Ιλ ντε Φρανς. Εξαπλώθηκε στην υπόλοιπη χώρα για λόγους κυρίως διοικητικούς και δευτερευόντως πολιτιστικούς, και θεσμοθετήθηκε ως επίσημη γλώσσα του κράτους το 1794, με διάταγμα της Συμβατικής Συνέλευσης της Γαλλικής Επανάστασης που την ενσωμάτωσε ως υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία ολόκληρης της χώρας.

Η Ευρώπη έχει σήμερα πιο πολλά κράτη από οποτεδήποτε στην ιστορία της και κάθε κράτος από αυτά έχει τη δική του επίσημη γλώσσα (πολλά, μάλιστα, έχουν παραπάνω από μία). Ο γλωσσικός απομονωτισμός μειώνεται συνεχώς. Οι στατιστικές δείχνουν ότι το 44% των Ευρωπαίων μπορεί να συμμετάσχει σε μια συζήτηση σε γλώσσα διαφορετική από τη μητρική του και το ποσοστό αυτό συνεχώς αυξάνεται. Στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των περισσότερων χωρών της Ευρώπης συμπεριλαμβάνεται πια μία τουλάχιστον ξένη γλώσσα.

Η Ευρώπη ήταν ανέκαθεν πολύγλωσση. Ήλθε φαίνεται ο καιρός να γίνουν και οι Ευρωπαίοι.

Απόσπασμα άρθρου που ανακτήθηκε από τον ιστότοπο :

https://glossoland.gr/glesses-tou-kosmou/

Β. ΑΣΚΗΣΕΙΣ

1. Γιατί ο συντάκτης του άρθρου χαρακτηρίζει την Ευρώπη ως «πολύγλωσση»; 

2. Στις παρακάτω περιόδους να βρείτε τις προτάσεις από τις οποίες αποτελούνται (κύριες και δευτερεύουσες), να υπογραμμίσετε τους συνδέσμους και να αναγνωρίσετε τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται μεταξύ τους.

  1. Ορισμένες διάλεκτοι, μάλιστα, όπως η σιτσιλιάνικη ή η πιεμοντέζικη, είναι τόσο διαφορετικές ώστε μπορούν, σύμφωνα με ορισμένους γλωσσολόγους, να θεωρηθούν διαφορετικές γλώσσες.
  2. Οι στατιστικές δείχνουν ότι το 44% των Ευρωπαίων μπορεί να συμμετάσχει σε μια συζήτηση σε γλώσσα διαφορετική από τη μητρική του και το ποσοστό αυτό συνεχώς αυξάνεται.

3. Στις παρακάτω περιόδους να υπογραμμίσετε τις δευτερεύουσες ειδικές και βουλητικές προτάσεις και να επισημάνετε τον συντακτικό τους ρόλο.

  1. Το 44% των Ευρωπαίων μπορεί να συμμετάσχει σε μια συζήτηση σε γλώσσα διαφορετική από τη μητρική του.
  2. Όλη αυτή η συζήτηση περί γλωσσών αποσιωπά το γεγονός ότι η ίδια η έννοια της εθνικής γλώσσας είναι σχετικώς πρόσφατη.
  3. Ξεχνάμε ότι στην Ιταλία μέχρι πριν από το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο η τοσκανική διάλεκτος ήταν μητρική γλώσσα του 2% μόλις του πληθυσμού.
  4. Δύνανται λόγω της σχετικής τους διάδοσης να παίξουν το ρόλο ενδιάμεσου κρίκου.

 

4. Να γράψετε δύο προτάσεις με καθεμιά από τις παρακάτω υπογραμμισμένες λέξεις του κειμένου. Σε κάθε πρόταση να φαίνεται μια διαφορετική σημασία της λέξης.

  1. για ποικίλους λόγους
  2. Ήλθε φαίνεται ο καιρός

 

5. Να βρείτε ένα συνώνυμο για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου:

ΣΥΝΩΝΥΜΑ

  1. σημαντικότερες ……………………………
  2. διάδοσης ……………………………
  3. χρήσιμη ……………………………
  4. Ξεχνάμε ……………………………
  5. έχει βασιστεί ……………………………

 

6. Nα βρείτε ένα αντώνυμο για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου:

ΑΝΤΩΝΥΜΑ

  1. παραπλήσιο ……………………………
  2. πραγματικότητα …………………….………
  3. δευτερευόντως ………………….…………
  4. μειώνεται ………………….…………
  5. διαφορετική ………………….…………

Γ. ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ

Να αναπτύξετε σε μια παράγραφο την παρακάτω θεματική πρόταση με τη μέθοδο που θεωρείτε εσείς καταλληλότερη.

Οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη συνειδητοποιήσει τη χρησιμότητα της πολυγλωσσίας.

(Το εκπαιδευτικό υλικό διατίθεται στο διαδίκτυο αποκλειστικά από το schooltime.gr)

ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ «ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ Ο.Ε.»,
ΓΥΜΝΑΣΙΟ – ΛΥΚΕΙΟ
ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 156, Ν. ΙΩΝΙΑ, ΒΟΛΟΣ
ΤΗΛ. 24210-64888 /6908854840

Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια «Προμηθέας Ο.Ε.» Γυμνάσιο – Λύκειο*

Διαβάστε ακόμα:

Νεοελληνική Γλώσσα Α΄ και Β’ Γυμνασίου: Επαναληπτικά φύλλα εργασίας / 1η & 2η ενότητα

Νεοελληνική Γλώσσα Α΄ Β’ και Γ’ Γυμνασίου: Επαναληπτικές ασκήσεις

Δείτε τις τελευταίες ειδήσεις στο Newsroom schooltime.gr – Βρείτε μας στο Google News

Ακολουθήστε την επίσημη σελίδα μας στο facebook schooltime για να βλέπετε τις σημαντικότερες ειδήσεις στη ροή του schooltime.gr

Ακολουθήστε μας στο facebook