Δείτε 3 ενδεικτικά σχεδιαγράμματα για τα Νέα Ελληνικά/Νεοελληνική Γλώσσα – Έκθεση Γ’ Λυκείου: «Σύγχρονη εκπαίδευση», «Αθλητισμός», «Εγκληµατικότητα»

1. Σύγχρονη εκπαίδευση

Θέμα:

«Σε κάθε χώρα το εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί το θεμέλιο για τη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς. Ωστόσο, στη χώρα μας συχνά οι μαθητές δείχνουν με πολλούς τρόπους ένα ιδιότυπο μίσος προς το σχολείο. Αναζητήστε τα αίτια αυτής της συμπεριφοράς τους σε ένα άρθρο (500-600 λέξεις)»
ή
«Κάθε εκπαιδευτικό σύστημα αντικατοπτρίζει τις κοινωνικές και πολιτικές αρχές ενός έθνους, είναι μία μικρογραφία της ίδιας της κοινωνίας. Ωστόσο, συχνά με τον τρόπο αυτό αναπαράγει τα στερεότυπα και τα αρνητικά κοινωνικά πρότυπα. Προτείνετε σε ένα άρθρο (500-600 λέξεις) τρόπους ώστε να αλλάξει το εκπαιδευτικό μας σύστημα να διορθώσει τα όποια αρνητικά στοιχεία διακρίνονται»

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Δεν είναι λίγες οι φορές που ενήλικες, γονείς και δημοσιογράφοι, κατηγορούν τη νέα γενιά ότι δεν αγαπά το σχολείο ή ότι αναζητά τρόπους να αποφεύγει το μάθημα. Πρόκειται συνήθως για μία στάση ατόμων που έχουν απομακρυνθεί πολύ από τα προβλήματα της εκπαίδευσης και την ψυχολογία των μαθητών και δεν κατανοούν πώς αυτά επηρεάζουν τη συμπεριφορά των νέων.

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

Αίτια κακής εκπαίδευσης

√ Το σύγχρονο σχολείο είναι:

κομφορμιστικό: δεν επιτρέπει καμία ατομική πρωτοβουλία, δε αξιολογεί τις θετικές πρωτοβουλίες κι επιβάλλει απόλυτη ομοιομορφία στη συμπεριφορά και τις επιθυμίες των μαθητών και καμία ουσιαστική επιλογή (δε λαμβάνονται υπόψη οι μαθητικές κλίσεις).

εξετασιοκεντρικό: όλη η αξιολόγηση στηρίζεται σε ποικίλες εξετάσεις (προφορικές ή γραπτές) και έτσι μέσα από ένα τάχα αντικειμενικό τρόπο καθορίζεται όλο το μέλλον του νέου => άγχος καθώς όλη η μαθητική ζωή είναι εξετάσεις

=> αξιολογείται παρά μόνο η γνώση
=> επιβάλλεται πρακτικά η στείρα αποστήθιση κι όχι η κριτική στάση
=> επιβάλλεται η αυθεντία του εκπαιδευτικού και του βιβλίου κι όχι η δημιουργική κρίση του νέου
=> η αξιολόγηση της γνώσης δε λαμβάνει υπόψη το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού, αλλά μόνο στείρα καθορίζει τη ζωή του
=> δεν αξιολογείται η πρωτοβουλία, δε λαμβάνεται υπόψη η επιθυμία του μαθητή και οι κλίσεις του γιατί δεν εμπίπτουν στο εξεταστικό σύστημα, δεν αξιολογείται η συμπεριφορά, η επιθυμία συνεργασίας κτλ.
=> το σχολείο είναι ανταγωνιστικό => προβάλλεται ο κοινωνικός κανιβαλισμός και ο ατομισμός στις επιδόσεις χωρίς να μαθαίνει το παιδί τη σημασία της ομάδας/συλλογικότητας.

Το σύγχρονο σχολείο έχει σοβαρές ελλείψεις:

√ δημοκρατικότητας (πχ επιβάλλεται ελαστική συμπεριφορά σε εκπαιδευτικούς και αυστηρή σε μαθητές μαθαίνοντάς τους να μη κρίνουν, αλλά μόνο να κρίνονται και να υπακούουν).

√ κατάλληλης παιδαγωγικής προσέγγισης. Συχνότατα το μάθημα καταντά βαρετό επειδή το απαιτεί το «κυνήγι της ύλης» ή η κακή διδακτική προσέγγιση. Το μάθημα στέκει μακριά από την παιδικές/εφηβικές/νεανικές ψυχοσυναισθηματικές ανάγκες. Οι εκπαιδευτικοί δεν επιμορφώνονται παιδαγωγικά και συχνά ούτε στο διδακτικό τους αντικείμενο.

√ Σε υλικοτεχνικές υποδομές (φτωχές έως ανύπαρκτες βιβλιοθήκες, εργαστήρια πληροφορικής μόνο για το μάθημα κι όχι για τον ελεύθερο χρόνο του μαθητή, ανύπαρκτα εργαστήρια ξένων γλωσσών, Γεωγραφίας-Ιστορίας, Φυσικής-Χημείας, σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα διδασκαλίας κτλ).

√ Σε σύγχρονα διαμορφωμένες τάξεις (όλες μουντές, σοβαρές και καθόλου ευχάριστες με βάση τις ανάγκες των νέων).

√ Στη στήριξη των αδύναμων μαθησιακά μαθητών, στην επίλυση μαθησιακών δυσκολιών (δυσλεξία κτλ), ψυχολογική και κοινωνική στήριξη αδύνατων ή «ζωηρών» μαθητών (μόνο με την ποινή προσπαθούν να τους συνετίσουν.

√ Υπάρχει μία τάση στην κοινωνία όλα τα παιδιά να οδηγούνται στο Ενιαίο Λύκειο προκειμένου να μπουν στο πανεπιστήμιο (εξ’ ου και οι τόσοι εξεταζόμενοι στις πανελλαδικές).

Πρόκειται για μία επιλογή που στηρίζεται

• στην ανυπαρξία επαγγελματικών δικαιωμάτων στην επαγγελματική και τεχνική εκπαίδευση
• στην κακής ποιότητας λειτουργία των ΕΠΑΛ
• στην ελπίδα ότι ένα πτυχίο θα βοηθήσει κοινωνικά -πρωτίστως- κι επαγγελματικά το νέο
• στην κοινωνική ανάδειξη -ως αυτοσκοπό- του ατόμου (αφού οι πνευματικές εργασίες έχουν μεγαλύτερη αίγλη από τις χειρωνακτικές παρά τις όποιες διαφορετικές οικονομικές απολαβές)

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

• καλλιέργεια/ανάπτυξη κριτικής σκέψης,
• να μάθει το παιδί να μελετά (όχι να «διαβάζει» ή να «παπαγαλίζει»), να ερευνά,
• να «μάθει πώς να μαθαίνει» (εννοώντας την πρωτοβουλία, την επιθυμία για αναζήτηση της γνώσης και όχι της επιβολή της. Ειδικά το τελευταίο έχει ιδιαίτερη σημασία αφού οι γνώσεις του σήμερα που μεταφέρονται στο παιδί, στο κοντινό μέλλον θα είναι πολύ φτωχές κι όχι μηδαμινές). μέσα από διαθεματικές ομαδικές εργασίες
• ερευνά, αναζητά τη γνώση και δεν την έχει έτοιμη
• μαθαίνει να συνδέει τις αποσπασματικές γνώσεις που απέκτησε γύρω από ένα συγκεκριμένο θέμα/ζήτημα
• μαθαίνει να συνεργάζεται, να σκέφτεται την ομάδα/συλλογικότητα, να χρησιμοποιεί τις νέες τεχνολογίες, να παρουσιάζει, να κρίνει και να κρίνεται, να γράφει
• χρησιμοποιούν κάθε γνώση
• αξιοποιούν υλικοτεχνικές υποδομές (βιβλιοθήκες, εργαστήρια Η/Υ, διαδίκτυο, εφημερίδες κτλ).
• το διαλογικό μάθημα (διάλογος/συζήτηση όχι με κλειστού τύπου ερωτήσεις με το δάσκαλο, αλλά μεταξύ των μαθητών. Ο εκπαιδευτικός είναι αυτός που ελέγχει την ποιότητα της συζήτησης και ασκεί τους μαθητές στη χρήση επιχειρημάτων. Αξιολογεί αυτές τις ικανότητες, την επιθυμία για διάλογο, τη χρήση των συλλογισμών και τις γνώσεις που επικαλούνται οι μαθητές).
• τα παιδιά μαθαίνουν να κρίνουν ιδέες και όχι άτομα και να κρίνονται αναλόγως
• να συζητούν με όρους διαλόγου (χωρίς επιβολή άποψης με τη βία ή φωνές)
• καλλιέργεια/ανάπτυξη δημιουργικότητας με τη μελέτη/διαθεματική προσέγγιση
• διοργάνωση πολιτιστικών δράσεων (που αξιολογούνται) μέσα στο γνώριμο/οικείο σχολικό περιβάλλον και το μαθητικό κοινό (εκθέσεις φωτογραφίες, ζωγραφικής, μουσικές εκδηλώσεις, θεατρικά δρώμενα που γράφουν ή απλά παίζουν μαθητές, φεστιβαλικές δράσεις, σχολική έντυπη ή ηλεκτρονική εφημερίδα κτλ) με συγκεκριμένα κάθε φορά θέματα αφιερώματα
• καλλιτεχνική κρίση

ΕΠΙΛΟΓΟΣ (ανάλογα με το θέμα προσεγγίζεται διαφορετικά)

Επιλογικά, αξίζει να σημειώσουμε ότι στόχος της παιδείας δεν είναι ή δεν πρέπει να είναι η απλή μεταφορά γνώσεων. Οι γνώσεις έχει αποδειχθεί ότι αλλάζουν/μετασχηματίζονται πολύ γρήγορα, ειδικά στο σύγχρονο καταιγισμό πληροφοριών. Αντίθετα, το σχολείο πρέπει να βγάζει πολίτες που να μπορούν να κρίνουν ανεξάρτητα/αυτόνομα τόσο τις πληροφορίες που λαμβάνουν όσο και το ίδιο το περιβάλλον τους. Ωστόσο, για να γίνει κάτι τέτοιο το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να γίνει πιο δημοκρατικό. Οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις ατομικές επιθυμίες και κλίσεις/επιλογές των μαθητών και να αναπτύσσει τις ικανότητές τους διδάσκοντάς τους βιωματικά την αναζήτηση της γνώσης, τη συνεργασία και το σεβασμό.

Παιδεία όµως είναι και η διά βίου µάθηση

Το σχολείο -πλην των τελευταίων ετών σταματά στο Λύκειο. Αδιαφορεί για τους ενήλικες παρά το λειτουργικό αναλφαβητισμό και την αδυναμία τους να παρακολουθήσουν της επιστημονική εξέλιξη και τις σύγχρονες γνώσεις. Έτσι, είναι αναγκαίο όσο ποτέ να αναπτυχθεί η διά βίου μάθηση και να απλωθεί σε κάθε τοπική κοινωνία. Η πρόταση αναφέρεται σε οργανωμένα σεμιναριακά μαθήματα (προσαρμοσμένα στον πρακτικό και κριτικό τρόπο σκέψης των ενηλίκων και την αδυναμία τους να μελετούν όπως οι μαθητές).

Η αναγκαιότητα αυτής της μορφής οργανωμένης εκπαίδευσης έγκειται

• Στην εκπαίδευση για λόγους επαγγελματικούς τους ενηλίκων (η αγορά εργασίας αλλάζει, προσαρμόζεται σε νέες ανάγκες που αδυνατούν συχνά να παρακολουθήσουν οι ενήλικες)
• Στην ενίσχυση των γνώσεών τους για λόγους επιθυμίας, ανάπτυξη κριτικής ικανότητας-άγνοια
• Δημιουργία Σχολών Γονέων (για να μπορούν να βοηθήσουν ψυχολογικά και συναισθηματικά τα τέκνα τους)
• Επέκταση του θεσμού των Κέντρων Εκπαίδευσης Ενηλίκων σε κάθε δήμο μα μαθήματα/αντικείμενα που ενδιαφέρουν τους ενήλικες (ξένες γλώσσες, Η/Υ, πολιτικά κι αστικά δικαιώματα, καλλιτεχνικά κτλ)
• Σύσταση λαϊκών πανεπιστημίων για πιο οργανωμένη εκπαίδευση με παροχή ειδικών διπλωμάτων
• Δημιουργία ειδικών τμημάτων Τεχνικής Εκπαίδευσης για ενήλικες (πέραν των εσπερινών λυκείων).

 

2. Αθλητισμός

Θέμα: «Γράψτε ένα άρθρο (500-600 λέξεων) για το σύγχρονο αθλητικό πνεύμα και τα προβλήματα που διέπουν τον αθλητισμό».

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Πολύ συχνά τις τελευταίες δεκαετίες ακούμε να γίνεται λόγος για την ανοδική πορεία του ελληνικού αθλητισμού. Συνεχείς διακρίσεις στις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις ομαδικών και ατομικών αθλημάτων έρχονται να γεμίσουν τις τροπαιοθήκες συλλόγων και αθλητών. Ωστόσο, παράλληλα με τις κατακτήσεις πρωταθλημάτων ιδιαίτερα απειλητικά γίνονται τα όλο και συχνότερα βίαια επεισόδια σε αθλητικούς χώρους, κυρίως ποδοσφαιρικούς και καλαθοσφαιρικούς.

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

θετικά του αθλητισμού

√ συμβάλει θετικά στη βιολογική κατάσταση του ατόμου ενισχύοντας τη μυϊκή του δύναμη και ενισχύοντας την ευεξία, την υγεία του

√ αναπτύσσει τις πνευματικές δυνάμεις του αθλητή, την κρίση, την αντίληψη τα αντανακλαστικά του

√ οδηγεί το άτομο στη διόρθωση μειονεκτημάτων του μέσα από τον -καλώς εννοούμενοανταγωνισμό και παρατηρώντας τη βελτίωση των άλλων

√ διδάσκει
• την υπακοή σε κανόνες και το ομαδικό πνεύμα παράλληλα με την υγιή ανταγωνισμό/ευγενή άμιλλα
• την αποχή από τον κοινωνικό κανιβαλισμό
• τη συνεργασία με άλλους (κόντρα στον ατομισμό που διακρίνει την εποχή μας)

√ Ευνοεί την ανάδειξη ηθικών αρχών μέσα από την εμφανή ανάδειξη του καλύτερου και με την άμιλλα για προσωπική βελτίωση τονώνει το αγωνιστικό φρόνιμα

√ Κοινωνικοποιεί μικρά παιδιά και καλλιεργεί την κοινωνικότητα στους μεγαλύτερους

√ Ευνοεί τη φιλική προσέγγιση των λαών καταπολεμώντας ρατσιστικά ένστικτα και αντιλήψεις περί ανωτερότητας ορισμένων λαών

η σύγχρονη αρνητική εικόνα του αθλητισμού

√ Εμπορευματοποίηση. Διακινούνται τεράστια χρηματικά ποσά (=> σ’ αυτό και τα περισσότερα αρνητικά) γύρω από τον αθλητισμό ενώ έντονη είναι η επιχειρηματική δράση στο χώρο.
• «σκοτώνει» τον ερασιτεχνικό αθλητισμό
• οδηγεί στην επαγγελματικοποίησή του για την ανάδειξη του ίδιου του ατόμου ως αυτοσκοπό
• καλλιεργεί την αντίληψη ότι κάποιος αξίζει μόνο αν είναι επαγγελματίας και πρωταθλητής
• πολιτική εκμετάλλευσή του για να αναδειχθούν πολιτικοί ηγέτες μέσα από τις επιτυχίες αθλητών και ως μέσο αποπροσανατολισμού των μαζών
• βία σε γήπεδα και φανατισμός κόντρα σε όλα τα ευγενή συναισθήματα που έπρεπε να καλλιεργούνται, ομαδοποίηση και οπαδοποίηση

αίτια της κρίσης

√ τα ΜΜΕ
• προβάλλουν μόνο επαγγελματικές ομάδες και μάλιστα μόνο συγκεκριμένων αθλημάτων και καθόλου άλλες αθλητικές διοργανώσεις, σπορ κτλ
• προβάλλουν όλα τα φαινόμενα βίας, λειτουργώντας συχνά διαφημιστικά
• χωρίς συχνά να πιέζουν για απονομή δικαιοσύνης
• συχνά οι βιαιοπραγούντες επιδιώκουν με κάθε τρόπο η πράξη τους να καταγραφεί από τις τηλεοπτικές κάμερες
• δεν προβάλλουν τιμωρίες
• επειδή εξυπηρετούν οικονομικά συμφέροντα και έχουν διασυνδέσεις με επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους

√ Η βία
• συνδέεται με προβληματικές κοινωνικές καταστάσεις (ουσιοεξάρτηση –αλκοόλ, ναρκωτικά κτλ-, φτώχεια, απουσία κοινωνικής συνοχής, κοινωνικές εντάσεις κτλ)
• ως μέσο αποπροσανατολισμού δεν αποθαρρύνεται με ουσιαστικά μέτρα. Ορισμένοι σύλλογοι μάλιστα φαίνεται να την ευνοούν και σε μικρότερο βαθμό ο τοπικισμός και ο φανατισμός (ελλείψει παιδείας) οδηγεί στα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα.
√ η εμπορευματοποίηση που οφείλεται
• στην επικράτηση των οικονομικών ιδεολογιών και δεδομένων της εποχής μας και της καταναλωτικής μανίας
• στο ρόλο που διαδραματίζουν τα ΜΜΕ (τύπος, τηλεόραση και ραδιόφωνο)
• στην εμφάνιση ισχυρών πολυεθνικών ως χορηγών
• που συνδέεται με
• τα αναβολικά τα οποία ολοένα και περισσότερο εισχωρούν στους αθλητικούς χώρους
• με την εμμονή των αθλητών για νίκη με κάθε τρόπο και απόκτηση χρημάτων και δόξας (κι όχι για τη συμμετοχή και τον υγιή ανταγωνισμό προς ανάδειξη του καλύτερου, χορηγών κτλ)
• με τις βίαιες αντιδράσεις των αθλητών μέσα στον αγωνιστικό χώρο

√ η παιδεία
• δεν καλλιεργεί τη συμμετοχή στην ομάδα, δεν αναπτύσσει την ομαδικότητα και τη συλλογικότητα, αλλά τον ανταγωνισμό
• δεν προβάλλει το αθλητικό ιδεώδες. Το μάθημα της φυσικής αγωγής είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα από το κουραστικό (κι ανούσιο συχνά) μάθημα και χάνει τη βιωματική διδακτική του αξία
• διδάσκει μόνο θεωρητικά τις ανθρωπιστικές αξίες (μέσα από τις γραμματολογικές προσεγγίσεις)

προτάσεις για την ενίσχυση του αθλητικού πνεύματος

√ Μέσω της παιδείας
• να επιτευχθεί καλλιέργεια ομαδικού πνεύματος. Όταν το ίδιο το σχολείο είναι ανταγωνιστικό τότε οι μαθητές μαθαίνουν αυτό το πνεύμα
• προβολή θετικών προτύπων και ουσιαστικών ενδιαφερόντων κόντρα σε κάθε εμπορευματοποίηση

• εκπαίδευση σε όλα τα αθλήματα και ανάπτυξη αθλητικών δράσεων εκτός των δύο δημοφιλών αθλημάτων
• διαθεματικές προσεγγίσεις των φαινομένων του αθλητισμού

√ Μέσω των ΜΜΕ
• καλλιέργεια απέχθειας για τη βία και όχι έμμεση διαφήμισή της
• τακτικές καμπάνιες

• άσκησης πίεσης για αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που δεν τιμωρεί τις ομάδες
• άσκησης πίεσης για τιμωρία των ενόχων
• προβολή των ενόχων μέσα από το διαδίκτυο και όχι ενθάρρυνση του φανατισμού μέσω αθλητικών εκπομπών και σχολιασμών αυτόκλητων δημοσιογράφων και κριτών

√ Διαφοροποίηση του χαρακτήρα του αθλητισμού
• να συνειδητοποιήσουμε ότι ο αθλητισμός δεν έχει στόχο τη βία ή την με κάθε τρόπο επιτυχία και νίκη, αλλά τη βελτίωση του ατόμου σωματικά, κοινωνικά και πνευματικά
• να ενισχυθεί ο ερασιτεχνικός αθλητισμός ώστε να στραφούν όλο και περισσότεροι νέοι σε αυτόν
• ενίσχυση του μαζικού αθλητισμού
• επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων που ταλαιπωρούν τους πολίτες και τους ωθούν στη γηπεδική βία ως μέσο εκτόνωσης

√ η Πολιτεία να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο. Να τιμωρούνται αυστηρότερα οι ομάδες ως ιδιωτικές εταιρείες για κάθε επεισόδιο που δημιουργείται.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Συμπερασματικά, λοιπόν, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο χώρος του αθλητισμού αν και δυσεπίλυτα, φαίνεται πως εντοπίζοντας τις πραγματικές τους αιτίες μπορούν να επιλυθούν. Χρειάζεται όμως η συνειδητοποίηση των ίδιων των πολιτών ότι τέτοια φαινόμενα μόνο βλάβες προκαλούν στον κοινωνικό ιστό. Ο αθλητισμός είναι μία πολύ ευκαιρία για δημιουργική αξιοποίηση του λιγοστού πια ελεύθερου χρόνου. Κάθε αρνητική πτυχή του λειτουργεί αρνητικά στον ίδιο τον ψυχισμό μας.

 

3. Εγκληµατικότητα

Θέμα: Σε ένα άρθρο που θα δημοσιευθεί στον τοπικό τύπου αναζητήστε τα αίτια της εγκληματικότητας και προτείνετε λύσεις για την αντιμετώπισή της (500-600 λέξεις)»

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Δεν είναι λίγες οι φορές που παρακολουθούμε σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων ή διαβάζουμε στον τύπο για τη σύγχρονη έξαρση της εγκληματικότητας. Φαίνεται/παρουσιάζεται ότι η αύξηση των σοβαρών παραβάσεων έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. (Βέβαια, συχνά παρατηρούμε και μία ενίσχυση της εγκληματοφοβίας, χωρίς να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ένα τέτοιο φαινόμενο.) Κάνοντας λόγο για τα αίτια αυτής της έξαρσης συνήθως επιμένουμε στην επίρριψη ευθυνών μόνο στο άτομο, παραβλέποντας τις γενικότερες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνουν της συμπεριφορά του.

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

Με τον όρο εγκληματικότητα δημοσιογραφικά εννοείται η κλοπή, διάρρηξη, ληστεία με τη χρήση ή χωρίς βίας. Ωστόσο, κοινωνιολογικά η έννοια της εγκληματικότητας περιλαμβάνει τη διακίνηση και χρήση ναρκωτικών ουσιών, τη βία όπου κι αν ασκείται (αθλητισμό, βασανιστήρια, ενδοοικογενειακώς κτλ).

αίτια

• Η γενική ανέχεια και η σύγχρονη οικονομική ύφεση/κρίση. Η φτώχεια είναι το κυριότερο αίτιο που σπρώχνει τα άτομα στην εγκληματικότητα (ληστείες). Το άτομο μη έχοντας η δυνατότητα να καλύψει βιοποριστικές/βιολογικές και κοινωνικές ανάγκες στρέφεται στο έγκλημα (παρανομία)

• Η κρατική αδιαφορία απέναντι στους φτωχούς, τους άστεγους και τους μετανάστες. Η απουσία -επαρκούς κατάλληλης- κοινωνικής πρόνοιας. Οι μετανάστες για διάφορους λόγους (κοινωνική απομόνωση και στιγματισμός, δυσκολίες στην εξεύρεση αξιοπρεπούς εργασίας, συχνά έρχονται χωρίς οικογένεια) δημιουργούν συνθήκες αδιαφορίας για την υπόλοιπη κοινωνία. Αυτό σε συνδυασμό με τη φτώχεια τους οδηγεί συχνά στο έγκλημα. Κοινωνιολογικά είναι από τις επιρρεπείς ομάδες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι σίγουρο/απόλυτο πως θα καταλήξουν στο έγκλημα.

• Ο σύγχρονος καταναλωτισμός. Η κατανάλωση αγαθών και η συνακόλουθη κοινωνική επίδειξη κάνουν το άτομο να νομίζει ότι είναι φτωχό και το στρέφουν στο έγκλημα προκειμένου να εξοικονομήσει χρήματα για την αγορά αγαθών.

• Ο κοινωνικός κανιβαλισμός. Η ευρεία κοινωνική αντίληψη με την οποία διαπαιδαγωγούνται από το σχολείο οι νέοι ότι κοινωνική άνοδος είναι η οικονομική άνοδος και ο βαθύς κοινωνικός ανταγωνισμός. Η αδυναμία υιοθέτησης του καταναλωτικού προτύπου.

• Η στείρα και κομφορμιστική παιδεία και το εξετασιοκεντρικό σχολείο με την εμμονή στην αξιολόγηση της γνώσης που

• απωθεί τους αδύναμους μαθητές, τους αποκλείει από μια ολοκληρωμένη παιδεία και τους στιγματίζει

• δε διδάσκει στους νέους τις αρχές του ανθρωπισμού, το σεβασμό στο συνάνθρωπο και τη συνεργασία, αλλά μόνο τον ανταγωνισμό

• δε διδάσκει το διάλογο ως μέσο επίλυσης διαφορών

• Οι κοινωνικές προβολές και η τηλεοπτική εμμονή στη βία. Οι σκηνές βίας -ειδικά των ειδησεογραφικών εκπομπών που αποτελούν μέρος της αλήθειας- επηρεάζουν ενήλικες κι ανηλίκους.

Τα ΜΜΕ «διαφημίζουν» τη βία με ποικίλους τρόπους:
Ανάλογα με την περίπτωση ευθύνονται

≈ ο ρατσισμός και η κοινωνική διαφοροποίηση/επιλογή (φυλής, σεξουαλικών επιλογών, κοινωνικής ομάδας κτλ)

≈ η πεποίθηση ότι η βία αποτελεί λύση σε συνδυασμό με την αδυναμία διαλόγου

≈ το άγχος (συχνά βίαιες αντιδράσεις σχετίζονται με το άγχος που μπορεί να οφείλεται στην κακή οικονομική κατάσταση, στις δυσκολίες της εργασίας ή εύρεσης εργασίας κτλ)

Λύσεις-Προτάσεις

√ Πρόνοια από μέρους της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (ανέργους, μετανάστες, άστεγους, φτωχούς κτλ)

√ Αύξηση των ειδικών επιδομάτων –όχι στην κατεύθυνση μισθού επειδή λειτουργεί ανασταλτικά και το άτομο δεν προσπαθεί να ξεφύγει από την κατάσταση, αλλά σε ενισχυτική κατεύθυνση της προσπάθειάς του να αλλάξει τη ζωή του- και στήριξη των αδύναμων στρωμάτων

√ Αντιεγκληματική πολιτική μέσα από τη σύσταση και τη λειτουργία τοπικών συμβουλίων πρόληψης της παραβατικότητας, με δράσεις συμμετοχικές (να συμμετέχει όλος ο κόσμος/πολίτες), πολιτιστικές, ημερίδες, μελέτες του τοπικού φαινομένου κτλ.

√ Μία ολοκληρωμένη κριτική και δημιουργική παιδεία που θα μεταδίδει τις αρχές του ανθρωπισμού βιωματικά

√ διαθεματικές εργασίας μαθητών (συνεργασία, μελέτη, δημιουργικότητα, ημερίδες-συνέδρια)

• πολιτιστικές δράσεις (εκθέσεις, αρθρογραφία, συναυλίες, αθλητικές διοργανώσεις) ανάδειξης του φαινομένου, ευαισθητοποίησης των μαθητών και κοινωνικής ενσωμάτωσης των μεταναστών

√ μέσα από τις ανθρωπιστικές επιστήμες –χωρίς αποστήθιση, αλλά κριτικά- να μεταλαμπαδεύονται οι αρχές του σεβασμού, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας και της συλλογικότητας στους νέους

Τα ΜΜΕ

√ να ευαισθητοποιήσουν στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης, του σεβασμού, του αντιρατσιστικού μηνύματος κτλ τους ενήλικες με ειδικά αφιερώματα –όχι ευκαιριακά, αλλά σε σταθερή βάση-, εκπομπές και σχετικές ταινίες τεκμηρίωσης.

√ να σταματήσουν να προβάλλουν τόση βία που επηρεάζει ειδικά τη νέα γενιά

√ να μην προβάλουν εικόνες επεισοδίων (σε γήπεδα, κινητοποιήσεις εργαζομένων κτλ)

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Επιλογικά, η εγκληματικότητα δεν είναι ένα φαινόμενο που οφείλεται στην αποκλίνουσα συμπεριφορά ορισμένων πολιτών. Είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο με βαθιές ρίζες στην ανέχεια και τις σύγχρονες αρχές του κοινωνικού κανιβαλισμού και του ατομισμού. Μόνο μέσα από συντονισμένες προσπάθειες της Πολιτείας μπορούν να αντιμετωπιστούν τα αίτια και δοθεί λύση.

Από το βιβλίο του Δήμου Χλωπτσιούδη: «Έκφραση-Έκθεση Γ’ Λυκείου: Σχεδιαγράμματα Εκθέσεων», Εκδόσεις schooltime.gr

(Προσαρμόστε το ζητούμενο «αριθμός λέξεων» σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας)

Πλήρες εκπαιδευτικό υλικό για τα Νέα Ελληνικά/Νεοελληνική Γλώσσα – Έκθεση Λυκείου

1. Έκφραση-Έκθεση Α’ Λυκείου, 2. Έκφραση-Έκθεση Β’ Λυκείου, 3. Έκφραση-Έκθεση Γ’ Λυκείου, 4. Υποστηρικτικό υλικό, 5. Σχεδιαγράμματα, 6. Γραμματική-Συντακτικό

Ακολουθήστε την επίσημη σελίδα μας στο facebook schooltime για να βλέπετε τις σημαντικότερες ειδήσεις στη ροή του schooltime.gr

Ακολουθήστε μας στο facebook