Γρηγόρης ΠαπουτσήςΤου Γρηγόρη Παπουτσή

Ήταν 16 Ιουλίου του 1969 όταν εκτοξεύτηκε ο πύραυλος Saturn V, με το ταξίδι αυτό να αποτελεί την πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια της ανθρωπότητας να πατήσει στη Σελήνη. Η αποστολή Απόλλων 11 ήταν η διαστημική πτήση που μετέφερε τρεις και προσεδάφισε τους δύο πρώτους ανθρώπους στον φυσικό δορυφόρο της Γης. Στις 20 Ιουλίου το σκάφος μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και ο Armstrong με τον Aldrin μπήκαν στην σεληνάκατο Eagles ώστε αυτή να αποσυνδεθεί από το κύριο όχημα και να ξεκινήσει η κάθοδος της. Οι δύο αστροναύτες έμειναν πάνω από δύο ώρες έξω από το διαστημικό σκάφος και συνέλεξαν περίπου 20 κιλά σεληνιακού υλικού. Ο τρίτος της παρέας, ο Collins παρέμεινε μόνος του στο όχημα διακυβέρνησης Columbia όσο οι άλλοι δύο έφεραν εις πέρας την αποστολή τους στην επιφάνεια της Σελήνης.

Ο πύραυλος

Το Απόλλων 11 εκτοξεύτηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, στο νησί Μέριτ στη Φλόριντα και ήταν η πέμπτη επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος Απόλλων της NASA. Το διαστημικό σκάφος είχε τρία μέρη: το σκάφος διακυβέρνησης Columbia με καμπίνα για τους τρεις αστροναύτες, το οποίο ήταν το μόνο μέρος που επέστρεψε στη Γη, ένα υπηρεσιακό σκάφος, το οποίο υποστήριζε το όχημα διακυβέρνησης που περιείχε τα καύσιμα και τη σεληνάκατο Eagles που είχε δύο επίπεδα, ένα χαμηλότερο για την προσσελήνωση και ένα πιο πάνω για να θέσει τους αστροναύτες πίσω σε σεληνιακή τροχιά και στο Columbia.

Η αποστολή τους

Οι δύο αστροναύτες είχαν μία αποστολή να φέρουν εις πέρας και καθόλου χρόνο να σκεφτούν τι ακριβώς έχουν καταφέρει. Με το που πάτησαν το πόδι τους στη Σελήνη τοποθέτησαν μία πλακέτα στη βάση του Eagles που έγραφε: «Στο σημείο αυτό, άνθρωποι από τον πλανήτη Γη έφθασαν για πρώτη φορά στη Σελήνη, Ιούλιος 1969 μ.Χ. Ήλθαμε εν ειρήνη, εν ονόματι ολόκληρης της ανθρωπότητας«. Τοποθέτησαν μία σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών και άφησαν τα παράσημα των νεκρών του διαστήματος μέχρι και εκείνη τη μέρα. Εκτός από τα 21,55 κιλά που συνέλλεξαν από την επιφάνεια, εγκατέστησαν σειρά συσκευών που παρέμειναν εκεί. Πρόκειται για έναν ανιχνευτή ηλιακών υποατομικών σωματιδίων, ένα ειδικό κάτοπτρο λέιζερ για τον ακριβή υπολογισμό της απόστασης Γης-Σελήνης και έναν σεισμογράφο.

Οι κίνδυνοι μιας τέτοιας αποστολής

Μπορεί η ζωή στο διάστημα να φαντάζει σαν μία μοναδική εμπειρία, όμως κρύβει πολλούς κινδύνους για όποιον βρεθεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Τα μέλη του πληρώματος μετά την επιστροφή στη Γη εμφανίζουν ασθενέστερο ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλέον, λόγω της έκθεσης τους στις κοσμικές ακτίνες έχουν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρδιακό πρόβλημα στη διάρκεια της ζωής τους. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο θάνατος του επικεφαλής της αποστολής Απόλλων 11, Armstrong, μετά από εγχείρηση καρδιάς.

Ένας λανθασμένος χειρισμός θα μπορούσε να φέρει σε κίνδυνο την επιστροφή της αποστολής στη Γη. Τη στιγμή που η σεληνάκατος προσεδαφίζονταν στη Σελήνη το σύστημα αυτόματης προσγείωσης έδειξε σφάλμα και το σκάφος θα προσγειώνονταν σε βραχώδη περιοχή, γεγονός που θα δυσκόλευε κατά πολύ την προσπάθεια επιστροφής τους. Χρειάστηκε ο Armstrong να χειριστεί ο ίδιος και τη σεληνάκατο και να την προσγειώσει με επιτυχία. Το γεγονός αυτό έφερε σε οριακό σημείο τα καύσιμα. Συν τοις άλλοις, ο Aldrin προξένησε ένα σφάλμα στο σύστημα εκκίνησης της μηχανής το οποίο μπόρεσαν να διορθώσουν. Αναμφισβήτητα η επικινδυνότητα της αποστολής ήταν τεράστια και ακόμα και ο ίδιος ο πρόεδρος Nixon είχε ετοιμάσει την ομιλία του σε περίπτωση που οι τρεις αστροναύτες δεν κατάφεραν να γυρίσουν πίσω.

Είχαν προηγηθεί αρκετές αποστολές, επανδρωμένες και μη, μέχρι να φτάσουμε στην επιτυχημένη. Σε μία από αυτές, την Απόλλων 1 το 1967, είχε χαθεί το τριμελές πλήρωμα κατά τη διάρκεια επίγειων δοκιμών στην πλατφόρμα εκτόξευσης. H μαύρη μέρα για τη NASA είναι αυτή του 1986 όπου το Challenger, 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση του καταστράφηκε και το επταμελές του πλήρωμα βρήκε τραγικό θάνατο.

Γιατί δεν στέλνουμε πια ανθρώπους στη Σελήνη;

Στις μέρες μας μέσω των ρομποτικών οχημάτων και των σύγχρονων υπολογιστών μπορούμε να αντλήσουμε πληροφορίες που μας είναι χρήσιμες χωρίς να διακινδυνεύσουμε ανθρώπινες ζωές. Την εποχή που έγινε η επανδρωμένη αποστολή, ο ψυχρός πόλεμος μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ βρίσκονταν στο αποκορύφωμα του και οι δύο χώρες ανταγωνιζόταν σε όλα τα επίπεδα. Έτσι έμοιαζε με επίδειξη ισχύος των ΗΠΑ μία τέτοια αποστολή, αφού οι σοβιετικοί έκτοτε εγκατέλειψαν το δικό τους διαστημικό πρόγραμμα. Οι Αμερικανοί έως το 1972 πραγματοποίησαν άλλες πέντε αποστολές.

Για την πραγματοποίηση ενός τόσο μεγαλεπήβολου εγχειρήματος όπως το πρόγραμμα Apollo από το 1961 έως το 1972, χρειάστηκε να διατεθούν πόροι σε πρωτοφανή κλίμακα εν καιρώ ειρήνης. Υπολογίζεται σήμερα ότι το συνολικό κόστος του προγράμματος ξεπέρασε τα 100 δις δολάρια. Στα πλαίσια του προγράμματος, δώδεκα συνολικά αστροναύτες περπάτησαν στην επιφάνεια της Σελήνης, ενώ 382 kg σεληνιακών πετρωμάτων μεταφέρθηκαν στη Γη, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην κατανόηση της γεωλογικής σύνθεσης και ιστορίας του γειτονικού μας πλανήτη.

Βιβλιογραφία

  • Nola Taylor Redd, May 9 2019 ,Apollo 11:First men on the moon
  • Elizabeth Howell, April 8 2019, A BRIEF HISTORY OF MARS MISSION
  • Clara Moskowitz, July 20 2009, 40 Years after moon landing :Why is it so hard to go back?

Παπουτσής Γρηγόρης*
Απόφοιτος του τμήματος Φυσικής Ιωαννίνων με εξειδίκευση στη φιλοσοφία των μαθηματικών από το ΕΚΠΑ.
Επικοινωνία: [email protected], 6981613616

Διαβάστε ακόμα:

Ακολουθήστε την επίσημη σελίδα μας στο facebook schooltime για να βλέπετε τις σημαντικότερες ειδήσεις στη ροή του schooltime.gr

Ακολουθήστε μας στο facebook