Θανάσης Πάνου

Του Θανάση Πάνου

Κάθε είδους διακρίσεις αναιρούν τη δημοκρατία και ναρκοθετούν την κοινωνική συνοχή. Οι κοινωνικές προκαταλήψεις στρέφονται εναντίον οποιουδήποτε βρίσκεται σε μειονεκτική θέση είτε βιολογικά ασθενής, άνθρωποι με ειδικές ανάγκες, νοσούντες από ΑΙDS, οικονομικά φτωχοί, κοινωνικά αμόρφωτοι-αναλφάβητοι-ανειδίκευτοι, ακόμα και ηθικά όταν δεν είναι συμβατοί με την ισχύουσα κοινωνική ηθική πχ φυλακισμένοι-ομοφυλόφιλοι. Όσοι ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες, οι διαφορετικοί, απομονώνονται με αποτέλεσμα την ανάπτυξη αντικοινωνικής συμπεριφοράς και την εκδικητικότητα έναντι της κοινωνίας. Αποτελεί ντροπή για τον πολιτισμό μας να καταδικάζει αυτούς που αποξενώνει και να τους εγκαλεί στην τάξη ενώ έχει καλλιεργήσει την αντεκδίκηση. Μπορεί να γεφυρωθεί το χάσμα; ΟΧΙ! Και αυτό γιατί γίνονται ανυπόστατα τα ανθρωπιστικά κηρύγματα όσο υπάρχουν διακρίσεις μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Η αξιοκρατία, η αλληλεγγύη η ανεκτικότητα χρειάζονται ένα πεδίο πρόσφορο που θα ξεκινήσει από τον κάθε ένα από εμάς θα μεταπλαστεί σε συνεργασία και πάντα μέσω της καλλιέργειας ανθρωπιστικής παιδείας και κριτικής ικανότητας θα αφήσει έκθετους τους θιασώτες του μίσους.

(Η ακριβής ελληνική απόδοση του όρου θα ήταν φυλετισμός, ράτσα=φυλή)

Τα αισθήματα φόβου και μειονεξίας καλλιεργούν υποσυνείδητα ρατσιστικές συμπεριφορές. Είναι γνωστή η μέθοδος της αυτοεπιβεβαίωσης μέσω της μείωσης του άλλου. Αντίστοιχα για το ρατσιστή στιγματίζεται ή γελοιοποιείται η διαφορετικότητα για να μη τεθεί σε αμφισβήτηση η δική του. Επίσης, ο φθόνος για τις επιτυχίες των αντιπάλων καλλιεργείται από μικρή ηλικία, είτε στο άκρως ανταγωνιστικό σχολείο, είτε στο ομαδικό παιγνίδι, κάτι που είχαν επισημάνει και οι αρχαίοι διανοητές. Όταν ο ανταγωνιστής επιτυγχάνει κάτι σημαντικό, κατασκευάζονται αρκετά επίπλαστα μειονεκτικά του γνωρίσματα. Όλη η σύγχρονη βιομηχανία της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας αναπαράγουν με υποσυνείδητα μηνύματα τη διαφορετικότητα. Οι διαφημίσεις, τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές ταινίες, προβάλλουν ρόλους δίχως προσωπική ταυτότητα. Ακόμη και ανθρωπιστικές δραστηριότητες εθελοντισμού κρύβουν την αδυναμία αγωνιστικότητας έναντι των αιτίων και την προσαρμογή στην αντιμετώπιση των συνεπειών που όμως έτσι διευρύνονται.

ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ…

Θα παντρεύατε την κόρη σας με ένα τσιγγάνο; Σίγουρα! (Μόνο που δεν έχετε κόρη ε;)
Δεν νομίζετε πως οι εβραίοι είναι λιγάκι παραδόπιστοι; 
Λέτε συχνά ρατσιστικά σχόλια ή έστω ανέκδοτα;
Δεν συμφωνείτε πως οι Γερμανοί ρέπουν προς τον ολοκληρωτισμό; (ε… η γερμανική πειθαρχία!) 
Οι Τούρκοι , εδώ που τα λέμε δεν είναι λίγο μπουνταλάδες;
Ως γνωστόν δε… οι Άραβες…
Οι πολιτικοί… όλοι είναι απατεώνες… όλοι;
Όσο για τους Έλληνες δεν είμαστε ξύπνιοι, φιλελεύθεροι και δεν μας πιάνουνε κορόιδα; (Να και ο ανάποδος ρατσισμός!) 
Ε, λοιπόν, αρχίστε να ξηλώνετε προκαταλήψεις και προλήψεις.
Λοιπόν ας αφήσουμε τους φαρισαϊσμούς, ας σταματήσουμε να λέμε «ευχαριστώ σοι ότι ούκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων…» κι ας αναζητήσουμε βαθύτερα μέσα μας τις ρίζες του ρατσισμού γιατί υπάρχουν σε όλους μας. Χρειάζεται συνειδητός και συνεχής αγώνας, έντιμη αυτοανάλυση και παραδοχή των ημαρτημένων, για να πολεμήσουμε αποτελεσματικά αυτή τη φοβερή κοινωνική μάστιγα, που δηλητηριάζει τη ζωή.

(Συζητήσεις με τους μαθητές για τις ρατσιστικές κρίσεις, με αφορμή άρθρα-κείμενα που επέλεξαν)

Θανάσης Πάνου*

Ακολουθήστε την επίσημη σελίδα μας στο facebook schooltime για να βλέπετε τις σημαντικότερες ειδήσεις στη ροή του schooltime.gr

Ακολουθήστε μας στο facebook