Η διαφορετικότητα δεν είναι μία λέξη που περιγράφει την ιδιαιτερότητα μίας κοινωνικής ομάδας, είναι ένα γεγονός που αφορά όλους μας διότι στην πραγματικότητα ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.

Όλοι υπήρξαμε μαθητές, και όλοι μας έχουμε αισθανθεί τη σκληρότητα των παιδιών τα οποία στοχοποιούν και ξεσπούν βίαια στα παιδιά που εμφανίζουν την οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα, είτε μεγαλύτερη ευαισθησία, είτε κάποια διαφοροποίηση στην εμφάνιση και την πνευματική και σωματική αρτιότητα.

Ποιος ευθύνεται για την έλλειψη ευαισθητοποίησης και τη συνειδητοποίηση ότι αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν; Η βαλτωμένη σε μεγάλο βαθμό παιδεία μας που διδάσκει, ως επί το πλείστον, γνώσεις καθαρά για χρησιμοθηρικούς και επαγγελματικούς σκοπούς ή οι γονείς που πιστεύουν πως το χρέος τους εξαντλείται μόνο στην προσφορά υλικών αγαθών;

Τα παιδιά είναι ένα σφουγγάρι που ρουφάει τα πάντα και μπορούν να διδαχτούν την αγάπη και την αποδοχή του κάθε συνανθρώπου για αυτό που είναι και για τις δικές του προτιμήσεις, οι οποίες βρίσκονται μέσα στο πλαίσιο της δικής του ελευθερίας και δε βλάπτουν κανέναν άλλο. Οι γονείς διδάσκοντας τα παιδιά τους να μη βιαιοπραγούν σε κανένα παιδί και να σέβονται το ανθρώπινο πρόσωπο, τα φέρνουν κοντά στον πολιτισμό και τα γαλουχούν με τις ανθρωπιστικές αξίες.

Δεν έχει τόση σημασία το άριστα σε ένα γραπτό, όσο το άριστα στη σωστή συμπεριφορά. Το χρώμα, η γλώσσα, η θρησκεία, ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν ορίζουν έναν άνθρωπο, είναι απλώς αδιαχώριστα στοιχεία της προσωπικότητάς του.

Τα παιδιά είναι το αύριο αυτού του τόσο ταλαιπωρημένου κόσμου  και πρέπει να τα πλουτίσουμε με αξίες, ιδεώδη, σεβασμό και αποδοχή, όχι μόνο με υλικά αγαθά.

Μαρία Σκαμπαρδώνη*
Δημοσιογράφος
email:[email protected]

Παιδί – Οικογένεια

 Αν θέλετε να ενημερώνεστε μέσω facebook για όλες τις νέες δημοσιεύσεις, ακολουθήστε τη σελίδα μας επιλέγοντας τον σύνδεσμο: schooltime