«Αρχαία Γ΄λυκείου – Αδίδακτο κείμενο (Λυσίου Δήμου καταλύσεως ἀπολογία 15-17)»

Κείμενο: Ἒτι τοίνυν, ὦ ἂνδρες δικασταί, καί ἐκ τῶν ἂλλων τῶν ἐμοί πεπραγμένων ἂξιον σκέψασθαι. Ἐγώ γάρ τοιοῦτον ἐμαυτόν ἐν ταῖς τῆς πόλεως συμφοραῖς παρέσχον, ὣστε, εἰ πάντες τήν αὐτήν γνώμην εἶχον ἐμοί, μηδένα ἂν ὑμῶν μηδεμιᾷ χρῆσθαι συμφορᾷ. Ὑπ’ ἐμοῦ γάρ ἐν τῇ ὀλιγαρχία οὒτε ἀπαχθείς οὐδείς φανήσεται, οὒτε τῶν ἐχθρῶν οὐδείς τετιμωρημένος, οὒτε τῶν φίλων εὖ πεπονθώς (καί τοῦτο μέν οὐκ ἂξιον θαυμάζειν. εὖ μέν γάρ ποιεῖν ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ χαλεπόν ἦν, ἐξαμαρτάνειν δέ τῷ βουλομένῳ ῤᾴδιον). Οὐ τοίνυν οὐδ’ εἰς τόν κατάλογον Ἀθηναίων καταλέξας οὐδένα φανήσομαι, οὐδέ δίαιταν καταδιαιτησάμενος οὐδενός, οὐδέ πλουσιώτερος ἐκ τῶν ὑμετέρων γεγονώς συμφορῶν. Καίτοι εἰ τοῖς τῶν γεγενημένων κακῶν αἰτίοις ὀργίζεσθε, εἰκός καί τους μηδέν ἡμαρτηκότας βελτίους ὑφ’ ὑμῶν νομίζεσθαι. Καί μέν δή, ὧ ἂνδρες δικασταί, μεγίστην ἡγοῦμαι περί ἐμαυτοῦ τῇ δημοκρατίᾳ πίστιν δεδωκέναι. Ὃστις γάρ τότε οὑδέν ἐξήμαρτον οὓτω πολλῆς δεδομένης ἐξουσίας, ἧ που νῦν σφόδρα προθυμήσομαι χρηστός εἶναι, εὖ εἰδώς ὃτι, ἐάν ἀδικῶ, παραχρῆμα δώσω δίκην.

Λεξιλόγιο

χρῶμαι συμφορᾷ:  παθαίνω / υφίσταμαι (κάποια) συμφορά

καταλέγω:  περιλαμβάνω

 δίαιταν καταδιαιτῶμαί τινος:  κατορθώνω να επηρεάσω τους δικαστές σε βάρος κάποιου άλλου

ἧ που νῦν:  τώρα πράγματι

Παρατηρήσεις:

  1. Να μεταφραστεί το κείμενο (Μονάδες 20)
  2. Να γράψετε τους ζητούμενους τύπους:
  • ἂνδρες : κλητική ενικού
  • ἐμοί: τον ίδιο τύπο, στον άλλο αριθμό, στο β΄ πρόσωπο
  • ἂξιον: τους άλλους βαθμούς του επιθέτου
  • πόλεως: αιτιατική πληθυντικού
  • μηδένα: δοτική πληθυντικού
  • εὖ: τους άλλους βαθμούς του επιρρήματος
  • τοῦτο: κλητική ενικού, στο θηλυκό γένος
  • ὑμετέρων: δοτική ενικού, θηλυκό γένος στο γ΄ πρόσωπο, για πολλούς κτήτορες
  • μεγίστην: όλους τους βαθμούς του επιρρήματος
  • πολλῆς: ονομαστική ενικού, θηλυκό γένος

(Μονάδες 5)

  1. Να γράψετε τους ζητούμενους τύπους των ρημάτων:
  • πεπραγμένων: β΄ ενικό προστακτικής, στον ίδιο χρόνο
  • σκέψασθαι: τον ίδιο τύπο στον ενεστώτα
  • παρέσχον: β΄ ενικό και πληθυντικό προστακτικής στον ίδιο χρόνο
  • χρῆσθαι: γ΄ενικό οριστικής παρατατικού
  • φανήσεται: β΄ πληθυντικό ευκτικής μέλλοντα
  • πεπονθώς: γ΄ πληθυντικό υποτακτικής αορίστου Β΄
  • ἦν: γ΄ ενικό οριστικής μέλλοντα
  • ἐξαμαρτάνειν: τον ίδιο τύπο στον παρακείμενο
  • δεδωκέναι: β΄ ενικό προστακτικής αορίστου Β΄
  • εἰδώς: α΄ ενικό ευκτικής ενεστώτα

(μονάδες 5)

  1. τῶν (ἐμοί) πεπραγμένων, καταλέξας: να αναγνωριστεί το είδος των μετοχών, να αναλυθούν σε δευτερεύουσες προτάσεις και να αιτιολογηθεί η εκφορά των προτάσεων  που σχηματίζονται.

(μονάδες 2,5)

  1. Να γίνει πλήρης συντακτική αναγνώριση των παρακάτω τύπων:

δικασταί, σκέψασθαι, ἀπαχθείς, ἐκ τῶν ὑμετέρων, παραχρῆμα.

(μονάδες 5)

  1. Ἐγώ γάρ τοιοῦτον ἐμαυτόν ἐν ταῖς τῆς πόλεως συμφοραῖς παρέσχον: Να μεταφέρετε την παραπάνω πρόταση στον πλάγιο λόγο με όλους τους δυνατούς τρόπους, με εξάρτηση από τη φράση: «Πάντες γιγνώσκουσι…».

(μονάδες 2,5)

Άρης Ιωαννίδης*
Φιλόλογος

© schooltime.gr – Ροή ειδήσεων Facebook •Twitter •Google+