Η ασθένεια είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος στο πρόβλημα των «εσωτερικών συγκρούσεων»

Λαζάρεφ

Συνήθως οι άνθρωποι επισκέπτονται τους ειδικούς όταν τα σημάδια της ασθένειας είναι πλέον εμφανή. Προκειμένου να λάβουν την διάγνωση η οποία θα τους προμηθεύσει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή για τη δική τους περίπτωση. Όμως η αντίληψη του ανθρώπου σε σχέση με τους ουσιαστικούς λόγους και τις αιτίες που η ασθένεια τους επισκέφθηκε, σχεδόν πάντα, μένει εκτός της διανοητικής τους εμβέλειας. Μηχανικά λαμβάνουν τις οδηγίες εκείνες που χρειάζεται να γνωρίζουν σχετικά με τον τρόπο χορήγησης των φαρμάκων, χωρίς ποτέ να εστιάσουν στον πραγματικό ένοχο.

Τη συνήθεια

Συνήθεια νοείται η πράξη η οποία επιτελείται επαναλαμβανόμενα, ανεξάρτητα αν αυτή είναι συνειδητή ή ασυνείδητη, ωφέλιμη ή βλαβερή.

Ο τρόπος ζωής προσδιορίζει τις παθήσεις.

Πληροφορία = τροφή

Τροφή, θεωρείται οτιδήποτε επιτρέπουμε να εισβάλει μέσω των αισθήσεών μας, τις πύλες της διανοίας μας, αναμοχλεύοντας τις σκέψεις, τα συναισθήματα μας, με τελικό αποδέκτη το υλικό μας σώμα. Το σώμα αντιδρά, προκειμένου να αποφορτιστεί, επιστρέφει στην καρδιά και το μυαλό, όσα εισέπραξε. Κύκλος.

Εικόνες, ήχοι, μυρωδιές, λέξεις, γεύσεις, (σκέψεις, συναισθήματα), μετατρέπονται σε πληροφορίες, οι οποίες στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, είναι περιττές, επομένως τοξικές. Τροφοδοτώντας τον εαυτό, αυτός αντιδρά. Εάν η τροφοδότηση του εαυτού προσφέρει άνοδο, άνοδος θα εκφραστεί. Εάν η τροφοδότηση του εαυτού καταναλώνει χωρίς να προσθέτει, φυσικό είναι να επέλθει ανισορροπία.

Μιλώντας για ανισορροπία οφείλουμε να αντιληφθούμε τη λειτουργία του υλικού σώματος.

Παρομοιάζοντας το σώμα σαν ένα ρολόι, του οποίου κάθε μικρότερο ή μεγαλύτερο εξάρτημα επιτελεί ατομικά συγκεκριμένες λειτουργίες, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με όλα τα υπόλοιπα, μπορούμε άνετα να αντιληφθούμε πως από το κύτταρο έως το μεγαλύτερο όργανο, προκειμένου κάθε «άτομο» να φέρει σε πέρας το έργο του, απαιτεί τα δικά του δεδομένα αναλλοίωτα.

Ο άνθρωπος προκειμένου να ανθίσει, χρειάζεται χρόνο. Ο άνθρωπος χρειάζεται από τη φύση του να δημιουργεί και ν’ αναπτύσσεται, άρα χρειάζεται χώρο. Αναπνέει, άρα χρειάζεται καθαρό οξυγόνο. Πίνει νερό, άρα χρειάζεται καθαρό νερό. Τρέφεται, άρα χρειάζεται κατάλληλη και καθαρή τροφή. Ο άνθρωπος μορφώνεται-σκέφτεται, άρα χρειάζεται καθαρές ιδέες-πληροφορίες. Ο άνθρωπος νιώθει, άρα χρειάζεται να δώσει και να πάρει αγάπη. Το ίδιο ισχύει για κάθε ζωντανό οργανισμό. Καθαρό είναι το υγιές. Καθαρό είναι το ανόθευτο, το αναλλοίωτο. Αυτό που παραμένει ως έχει από την φύση του ή και εμπλουτίζεται με ακόμη περισσότερη καθαρότητα.

Ωστόσο, το σώμα μιλά. Αξιοποιεί τον πόνο προκειμένου να στείλει μήνυμα.

Επιστρατεύοντας την διορατικότητα και την οξυδέρκειά μας, και στη συνέχεια την βαθιά (αυτο)κατανόηση μαθαίνουμε σιγά – σιγά να ερμηνεύουμε τα σημάδια προκειμένου να προστατέψουμε τον εαυτό. Μαθαίνουμε να ακούμε και να αποκωδικοποιούμε τα σήματα, αξιοποιώντας τον χρόνο υπέρ μας. Υπάρχουν παράμετροι και δεδομένα τα οποία εκπέμπουν καιρό το λανθασμένο, ζητώντας επιδιόρθωση συμπεριφοράς και αλλαγή τρόπου σκέψης, πολύ πριν τα συμπτώματα εμφανιστούν στο υλικό σώμα.

Προκειμένου να κατανοήσουμε την ασθένεια, χρειάζεται να κατανοήσουμε τις συνήθειές μας. Προκειμένου να κατανοήσουμε τις συνήθειές μας, χρειάζεται να κατανοήσουμε τον εαυτό μας – κρατώντας τον άσσο – πως στην αντίθετη πλευρά των προτερημάτων μας, βρίσκουμε τα ελαττώματά μας.

Πρωτίστως νοσεί η ψυχή

Οι πεποιθήσεις μας, ορίζουν την πραγματικότητά μας. Το σύνολο των πεποιθήσεών μας ορίζουν και προδιαγράφουν τη ζωή μας. Ο τρόπος που βλέπουμε, αντιλαμβανόμαστε και (αντι)δρούμε προς τον Κόσμο, δηλαδή η κοσμοθεωρία μας, επιδρά, έντονα και καταλυτικά, σε κάθε πλευρά της ύπαρξής μας και κατά συνέπεια της υγείας μας. Επανδρώνει το τώρα, προδιαγράφει το μέλλον μας. Η ασθένεια, κάθε ασθένεια, προκύπτει από τη δική μας φιλοσοφία και φυσικά παραμένει, εξ’ αιτίας της δικής μας άγνοιας αυτής της αλληλεπίδρασης ή της δικής μας άρνησης, αναθεώρησης των πεποιθήσεών μας.

Η ανεπάρκεια σύνδεσης του ατόμου με τον εαυτό του και τις ανάγκες του. Η έλλειψη στόχου και σκοπού. Η ανεπάρκεια σύνδεσης του ατόμου με την αγάπη, την επιείκεια, την συγχώρεση. Η αδυναμία του ατόμου να αποδεχθεί τον Κόσμο και τον κόσμο, ως έχουν, ανοίγουν πύλες προς άγονες διαδρομές. Καταναλώνουν το ενεργειακό δυναμικό του, ενώ συγχρόνως αποσυνθέτουν το νευρικό του σύστημα.

Όλα τα «καλά» ξεκινούν μέσα από ένα καλό νευρικό σύστημα. Ιπποκράτης

Ο εκφυλισμός του νευρικού συστήματος, προκαλείται από την έλλειψη εσωτερικής γαλήνης και αυτή απουσιάζει, όταν το άτομο, εξουσιάζεται από εμμονές και ακατάπαυτες τάσεις αντιπαλότητας. Καθώς επίσης και από την αδυναμία αντιμετώπισης στρεσογόνων καταστάσεων.

Η έλλειψη αντοχής στο στρες, η αδυναμία απομάκρυνσης του ατόμου από τοξικές καταστάσεις και επαναλαμβανόμενες «πράξεις», γίνονται πρόδρομος κάθε ασθένειας και ίσως, η καλύτερη αρχή επαναφοράς της υγείας μας να βρίσκει την απάντηση στην τέχνη της αποστασιοποίησης, ώστε να γίνει φανερό, αυτό που χρειάζεται να αλλάξει.

Τροβαδούροι των αιώνων εξιστορούν
την δυναμική της επανάληψη.
Το ποτάμι κλαίει.
Στα δάκρυά του αποτυπώνεται
το άκαιρο, το βάναυσο και το λοξό.
Σώμα μου προκειμένου να σωθώ
τη γλώσσα σου μαθαίνω ν’ αναγνωρίζω.

Λουκία Πλυτά*

© schooltime.gr