Συντακτικό Λατινικών – Αλληλοπάθεια

Αλληλοπάθεια έχουμε στην περίπτωση που  τα υποκείμενα ενεργούν αμοιβαία. πχ. Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.

Στα λατινικά, όμως,  δεν υπάρχει (όπως στα αρχαία ελληνικά) αλληλοπαθής αντωνυμία. Επομένως, προκειμένου να εκφραστεί η αλληλοπάθεια έπρεπε ουσιαστικά να «επινοηθούν» κάποιοι τρόποι.

Ένας  απ’ αυτούς είναι η αιτιατική του πληθυντικού των προσωπικών αντωνυμιών «nos, vos, se» με την πρόθεση inter και τα αντίστοιχα  τρία πρόσωπα του πληθυντικού του κατάλληλου ρήματος.  [Το inter nos (vos/se) είναι εμπρόθετος προσδιορισμός που δηλώνει στάση σε τόπο μεταφορικά και αλληλοπάθεια και προσδιορίζει ρηματικό τύπο.]

Π.χ. amamus inter nos = αγαπάμε ο ένας τον άλλο

amatis inter vos = αγαπάτε ο ένας τον άλλο

amant inter se = αγαπούν ο ένας τον άλλο.

Επίσης, η αλληλοπάθεια εκφράζεται και ως εξής:

  • Χρησιμοποιείται δυο φορές το σχετικό όνομα ή  αντωνυμία (alter για δύο πρόσωπα και alius για πολλά πρόσωπα) πρώτα σε ονομαστική (ως υποκείμενο), έπειτα σε πλάγια πτώση (ως αντικείμενο).

Π.χ. manus manum lavat = το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο

alter alterum iuvat = βοηθούν αλλήλους (ο ένας τον άλλο)

alius alium interficiebat = σκότωναν ο άλλος τον άλλο (αλλήλους)

  • Με το επίθετο mutuus(αμοιβαίος) στον κατάλληλο τύπο.

 Π.χ mutuo amore devinctisunt (Βιβλίο καθηγητή)

 

Άρης Ιωαννίδης*
Φιλόλογος

© schooltime.gr