Ο 20ος αιώνας κατακλύστηκε από επεμβάσεις των δύο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης (Ρωσίας) στο εσωτερικό τρίτων χωρών. Πόλεμοι έγιναν για την απόκτηση απαραίτητων πρώτων υλών και πλουτοπαραγωγικών πηγών. Ο έλεγχος του μαύρου χρυσού αποτέλεσε αιτία πολέμου. Η κατάσταση ήταν κρίσιμη στις χώρες του Περσικού κόλπου. Ήδη από το 1980  μαινόταν ο ιρανο-ιρακινός πόλεμος και η πετρελαϊκή κρίση κορυφώθηκε όταν το Κουβέιτ ανακοίνωσε πώς θα αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου.

Ο ηγέτης του Ιράκ, Σαντάμ Χουσεΐν, βρήκε την ευκαιρία να εισβάλλει στο Κουβέιτ και να το καταλάβει στις 2 Αυγούστου 1990, με την πρόφαση πως το εμιράτο υποκλέπτει ιρακινό πετρέλαιο. Στόχος του η κατάληψη των πετρελαιοπηγών του Κουβέιτ. Οι ΗΠΑ και ο πρόεδρός τους  Τζορτζ Μπους προσέφυγαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ· αποτέλεσμα ήταν η έκδοση καταδικαστικής απόφασης  για την εισβολή, h αξίωση της απόσυρσης των ιρακινών στρατευμάτων και λίγο αργότερα η επιβολή οικονομικών κυρώσεων. Η επίθεση καταδικάστηκε και από τον Αραβικό Σύνδεσμο, ενώ οι ΗΠΑ παράλληλα συγκέντρωναν στρατό στη Σαουδική Αραβία υπό το φόβο μιας ενδεχόμενης επίθεσης στη χώρα από το Ιράκ. Αυτή η επιχείρηση ονομάστηκε «Ασπίδα της ερήμου».

Τέλη Νοεμβρίου του 1990, το Συμβούλιο Ασφαλείας συναινεί στη στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ, δίνοντας στον Σαντάμ Χουσεΐν προθεσμία 45 ημερών να αποσύρει τα στρατεύματά του από το Κουβέιτ. Οι ΗΠΑ ανέλαβαν την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μιας συμμαχίας κρατών εναντίον της ιρακινής επέμβασης, η οποία θα εφάρμοζε με τη βία τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Στη συμμαχία αυτή, συμμετείχαν εκτός από τις χώρες του δυτικού κόσμου και  της Ανατολικής Ευρώπης , αραβικά κράτη αλλά και η Ελλάδα. Ο Σαντάμ Χουσεΐν αρνήθηκε να υπακούσει στο τελεσίγραφο του ΟΗΕ, αξιώνοντας την απόσυρση των Ισραηλινών από τα κατεχόμενα συριακά και παλαιστινιακά εδάφη.

Η επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου
Η συμμαχική δύναμη, πολυάριθμη σε άνδρες και υλικό εξοπλισμό, αποτελούνταν από 1 εκατομμύριο στρατιώτες, 2.000 αεροσκάφη, 3.500 τανκς, 8 αεροπλανοφόρα και πολλές φρεγάτες. Ο Σαντάμ διέθετε 260.000 μάχιμους και άλλους 800.000 σε εφεδρεία, 649 αεροσκάφη και 5.000 τανκς.

Τα ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου 1991, ξεκίνησε η επίθεση με την κωδική ονομασία «Καταιγίδα της Ερήμου». Ελικόπτερα Apache και Pave Low των συμμαχικών δυνάμεων βομβάρδισαν με πυραύλους Hellfire θέσεις των Ιρακινών, ενώ αεροπλάνα έπλητταν αεροδρόμια και στρατηγικά σημεία. Η πρωτεύουσα του Ιράκ, Βαγδάτη, βομβαρδιζόταν με πυραύλους Τόμαχοκ. Το Ιράκ βομβάρδιζε με πυραύλους Σκούντ το Ισραήλ, προσπαθώντας να το εμπλέξει στον πόλεμο, οι οποίοι αναχαιτίζονταν από πυραύλους Πάτριοτ. Παράλληλα οι Ιρακινοί έπληξαν και μια αμερικανική βάση στη Σαουδική Αραβία, προσπαθώντας να λειτουργήσουν έτσι διασπαστικά στη συμμαχία. Ο πόλεμος παρακολουθήθηκε από εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο μέσω της τηλεόρασης. Ο Σαντάμ Χουσεΐν, λίγες μέρες μετά δήλωνε πώς «η μεγάλη μάχη, η μητέρα των μαχών είχε ξεκινήσει».

Στη συνέχεια, με χερσαίες επιχειρήσεις 4 μόλις ημερών, οι σύμμαχοι απελευθέρωσαν και κατέλαβαν το Κουβέιτ, φτάνοντας 240 χιλιόμετρα από τη Βαγδάτη. Στις 27 Φεβρουαρίου 1991 ο πόλεμος, έχοντας συνολική διάρκεια πέντε εβδομάδες,  τερματίζεται, με μεγάλες απώλειες  για τους Ιρακινούς,: 25.000 νεκροί στρατιώτες, 100.000 άμαχοι πολίτες, χιλιάδες τραυματίες και αιχμάλωτοι πολέμου, αμέτρητες υλικές ζημιές.  Οι σύμμαχοι είχαν πολύ μικρές απώλειες αλλά μεγάλο οικονομικό κόστος: ο πόλεμος στοίχισε 61 δισεκατομμύρια δολάρια.

Καταιγίδα της Ερήμου - 17 Ιανουαρίου 1991
Το 2003 για δεύτερη φορά οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, με την καθοδήγηση του υιού Τζορτζ Μπους θα επανέλθουν στο Ιράκ, προσπαθώντας να εξολοθρεύσουν το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.

Αντιγόνη Καρύτσα*
Φιλόλογος

© schooltime.gr