Η καθημερινότητά μας είναι συνήθως αδυσώπητη, απαιτητική. Δουλειά, σπίτι, υποχρεώσεις, αρκετό stress και πολύ πίεση για να αντεπεξέλθουμε. Σαν να μιλάμε για μια μηχανή που δουλεύει ασταμάτητα, παράγει αδιάκοπα… μια μηχανή χωρίς ζωή! Αυτός είναι ο κίνδυνος της ρουτίνας: Ν αποκοπούμε από την ίδια μας τη ζωή, να αποκοπούμε από τον εαυτό μας. Αλλοτρίωση.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Μικρά ψήγματα καθημερινής φροντίδας για τον καθένα.

  1. Μην ξεχνάτε τον ήλιο: Το φως του ήλιου, η λάμψη του, καθημερινά μας λούζει ζωή και εμείς τον αγνοούμε, δεν του ρίχνουμε μια ματιά.

  2. Μην ξεχνάτε το γέλιο, έστω το χαμόγελο, την ευφορική έκφανση της ανθρώπινης υπόστασης.

  3. Μην ξεχνάτε το κλάμα, το δάκρυ, την έκφραση του πόνου, της θλίψης, της στεναχώριας, του θυμού… που εγκλωβίζονται μέσα μας και μάς στενα/χωρούν, μας κατα/θλίβουν, μας μελαν/χολούν.

  4. Μην ξεχνάτε την ανάπαυση, τη χαλάρωση, τον ύπνο. Το σώμα χρειάζεται ξεκούραση, ο νους χρειάζεται αγρανάπαυση, το πνεύμα χρειάζεται αποφόρτιση.

  5. Μην ξεχνάτε τους φίλους, μια συζήτηση, μια έξοδο, έναν περίπατο, μια παράσταση ή μια ταινία, έναν καφέ, ένα ποτό, δύο κουβέντες…

Ας φροντίσουμε τον εαυτό μας. Καθημερινές, μικρές πράξεις φροντίδας, μια υπενθύμιση της αξίας μας, μια περιποίηση, στοιχειώδης των αναγκών μας…

Γιάννης Ξηντάρας*
Ψυχολόγος, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή»

©schooltime.gr  Ροή Ειδήσεων