Ενδεικτικές απαντήσεις (Γ) στα θέματα Λατινικών Εσπερινών ΓΕΛ 2016 (Νέο σύστημα)

Επιμέλεια για το schooltime.gr: Έρη Ναθαναήλ, φιλόλογος

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Α1. Μετάφραση

Όταν διώχτηκε από τους δολοφόνους του Καλιγούλα, αποσύρθηκε σε μια θερινή κατοικία, που ονομάζεται Ερμαίο. Λίγο αργότερα, τρομοκρατημένος από τα νέα της σφαγής, σύρθηκε προς το λιακωτό που ήταν πολύ κοντά του και κρύφτηκε ανάμεσα στα παραπετάσματα που κρεμόντουσαν στην πόρτα.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Κάποια μέρα ο Κάτωνας έφερε στο βουλευτήριο (ή: στη Σύγκλητο*) ένα πρώιμο σύκο από την Καρχηδόνα και ενώ το έδειχνε (ή: δείχνοντάς το*) στους Συγκλητικούς «Σας ρωτώ», είπε, «πότε νομίζετε πως αυτό το σύκο κόπηκε από το δέντρο». Όταν όλοι απάντησαν πως ήταν φρέσκο, «Κι όμως πριν από τρεις μέρες» είπε «μάθετε πως κόπηκε στην Καρχηδόνα».

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Όταν άκουσε τον χαιρετισμό, ο Καίσαρας είπε: «Στο σπίτι ακούω αρκετούς τέτοιους χαιρετισμούς». Τότε το κοράκι θυμήθηκε (ή: τότε ήρθαν στο νου του κορακιού*) τα λόγια του αφεντικού του: «Κρίμα στον κόπο μου (ή: έχασα το λάδι και τον κόπο μου*)». Ακούγοντας τα λόγια αυτά, ο Αύγουστος γέλασε και αγόρασε το πουλί για τόσο (μεγάλο ποσό), για όσο δεν είχε αγοράσει κανένα (πουλί) μέχρι τότε.

*Εναλλακτική μετάφραση

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Β1α.

  • insidiatōre
  • qua
  • caedium
  • mihi
  • quoddam (αόριστη επιθετική αντωνυμία)
  • praecocia
  • patrum
  • haec
  • tui
  • nullius

Β1β.

  • propiorem
  • το επίρρημα στους τρεις βαθμούς: (prope) – propius – proxime
  • satius

Β2α.

  • excludunt
  • recedamus
  • exteruisti
  • proreptum
  • abderetis
  • afferre/adferre
  • ostenturus/ostensurus(que)
  • decerpi
  • dic
  • veniendo

Β2β.

  • ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ: perdas
  • ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ: perderes
  • ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ: perditurus sis
  • ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ: perdideris
  • ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ: perdidisses
  • ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ:  –

Γ1α.  

  • Caligulae: ονοματικός ετερόπτωτος προσδιορισμός, γενική αντικειμενική στο insidiatoribus
  • cui: δοτική προσωπική κτητική στο ρήμα est
  • se: αντικείμενο στο ρήμα  abdidit (και επίσης έχουμε και άμεση– ευθεία αυτοπάθεια)
  • die: απρόθετη αφαιρετική (τοπική) , επιρρηματικός  του χρόνου στο ρήμα attulit
  • decerptam esse(το πρώτο στο κείμενο) : ειδικό απαρέμφατο, αντικείμενο στο ρήμα  putetis [ Ετεροπροσωπία]
  • ex arbore: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός του χωρισμού/της απομάκρυνσης στο απαρέμφατο decerptam esse
  • recentem: κατηγορούμενο στο ficum [υποκείμενο του απαρεμφάτου esse] μέσω του  συνδετικού esse
  • salutatiōnum: ονοματικός ετερόπτωτος προσδιορισμός, γενική διαιρετική στο επίρρημα  satis
  • corvo: δοτική προσωπική στην απρόσωπη έκφραση venit in mentem
  • quanti:                        γενική της [αφηρημένης] αξίας στο ρήμα  emerat, απλή/απρόθετη γενική, επειδή δηλώνεται η αφηρημένη αξία.

Γ1β.

  • Ficus praecox  quodam die a Catone allata est

Γ1γ.

  • in curiā: στάση σε τόπο
  • a(b)/ex/de curiā: απομάκρυνση από τόπο
  • domum: εκφράζεται η κίνηση σε τόπο
  • domo: εκφράζεται η απομάκρυνση από τόπο.

Γ1δ.

  • Risitne ad haec verba Augustus?: Ευθεία ερώτηση, πραγματική ερώτηση, στην οποία δεν γνωρίζουμε την απάντηση που περιμένουμε.
  • Νοnne ad haec verba Augustus risit?: Ευθεία ερώτηση, ρητορική ερώτηση, στην οποία περιμένουμε καταφατική απάντηση.
  • Νum ad haec verba Augustus risit?:  Ευθεία ερώτηση, ρητορική ερώτηση, στην οποία περιμένουμε αρνητική απάντηση.
  • Risit ad haec verba Augustus?: Ευθεία ερώτηση, η οποία δεν εισάγεται με κάποιο μόριο και εκφέρεται μόνο με τον ερωτηματικό τόνο της φωνής, για να δώσουμε έμφαση.

Γ2α.

  • praetenta: Η επιθετική μετοχή αυτή ως μετοχή Παρακειμένου εκφράζει το προτερόχρονο (στο παρελθόν) σε σχέση με την πράξη του ρήματος abdidit το οποίο βρίσκεται σε ιστορικό χρόνο, παρακείμενο.
  • ostendens(que): η χρονική μετοχή ostendens δηλώνει το σύγχρονο (σε σχέση με την πράξη του ρήματος), ως μετοχή ενεστώτα εξαρτώμενη από το ρήμα inquit
  • auditā: η νόθη-ιδιάζουσα αφαιρετική απόλυτη χρονική μετοχή, ως μετοχή Παρακειμένου, δηλώνει πράξη προτερόχρονη σε σχέση με την πράξη του ρήματος (dixit) στο παρελθόν (το ρήμα dixit είναι ιστορικός χρόνος, παρακείμενος)

Γ2β

  • cui nomen est Hermaeum: Δευτερεύουσα ονοματική αναφορική προσδιοριστική στο diaetam. [Εισάγεται με την αναφορική αντωνυμία «cui»]
  • quando hanc ficum decerptam esse putētis ex arbore: Δευτερεύουσα ονοματική πλάγια ερωτηματική πρόταση, μερικής αγνοίας, ως έμμεσο αντικείμενο στο ρήμα της κύριας πρότασης interrogo. [Εισάγεται με το ερωτηματικό επίρρημα «quando»].
  • Cum omnes recentem esse dixissent: Δευτερεύουσα επιρρηματική χρονική πρόταση, που λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο περιεχόμενο της κύριας πρότασης με ρήμα το inquit. [Εισάγεται με τον χρονικό σύνδεσμο «cum» και συγκεκριμένα τον ιστορικό-διηγηματικό, ο οποίος υπογραμμίζει τη βαθύτερη σχέση της δευτερεύουσας με την κύρια και δημιουργεί μεταξύ τους μια σχέση αιτίου και αιτιατού]
  • quanti nullam adhuc emerat:     Δευτερεύουσα επιρρηματική απλή παραβολική πρόταση, του ποσού, που λειτουργεί ως β’ όρος σύγκρισης (α’ όρος σύγκρισης είναι «emitque avem tanti» στην προηγούμενη κύρια). Εισάγεται με την αναφορική αντωνυμία «quanti» (που αποτελεί παραβολικό ζεύγος με το tanti που προηγείται στην κύρια).

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ: Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΔΕΝ ΖΗΤΕΙΤΑΙ, ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΕΔΩ ΩΣ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ.

Έρη Ναθαναήλ*
Φιλόλογος

© schooltime.gr  Ροή Ειδήσεων