«Η γοητεία των… Κινεζικών» του Άρη Ιωαννίδη«Η γοητεία των… Κινεζικών»

Είμαστε ένας λαός που ανέκαθεν καθετί το ξενόφερτο ασκούσε και συνεχίζει και ασκεί μια αδικαιολόγητη γοητεία. Από την άλλη το «δικό μας», το ντόπιο, το ελληνικό απωθεί, ενδεδυμένο με το περίβλημα του συντηρητικού κι αναχρονιστικού. Ακόμη και η γλώσσα μας αποπνέει κάτι το «ξένο»  – όσο κι αν ακούγεται παράξενο  – προς τον δυτικό τρόπο σκέψης και ζωής. Οι ξένες εκφράσεις, λέξεις έχουν κατακλύσει κάθε πτυχή του καθημερινού προφορικού – ακόμη και γραπτού λόγου – παραγκωνίζοντας τις αντίστοιχες ελληνικές.

Βέβαια, οι απαιτήσεις της εποχής μας επιτάσσουν την επαφή με το «ξένο», σε όλα τα επίπεδα. Η παγκοσμιοποίηση, η διεθνοποίηση των πάντων, η επαφή μας με άλλους πολιτισμούς καθιστούν αδήριτη την ανάγκη ενός νέου τρόπου σκέψης κι έκφρασης. Άλλοτε γιατί η καθημερινότητα μας το επιβάλλει, άλλοτε γιατί οι πολλαπλές ανάγκες –κυρίως επαγγελματικές – ωθούμαστε στην εκμάθηση ξένων γλωσσών, που ίσως αποτελέσουν το διαβατήριο μας για τα «ξένα»…

Αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά… και η νέα μόδα ρωσικά και κινεζικά… Όλοι ανεξαρτήτως ηλικίας δείχνουν να προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα ελέω εύρεσης εργασίας, χόμπι,  αξιολόγησης κτλ. Από την άλλη  νέοι επενδυτές, οι νέες επαγγελματικές προοπτικές, η διείσδυση νέων «δυνάμεων» στην εγχώρια οικονομία,  σε   συνάρτηση με την ανάγκη επαγγελματικής αποκατάστασης στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, έχουν φέρει στο προσκήνιο νέες γλώσσες, η εκμάθηση των οποίων πριν μερικές δεκαετίες θα αποτελούσε αντικείμενο χλεύης κι εμπαιγμού. Νέα φροντιστήρια αναδύονται και νέες προκλήσεις ανοίγονται…

Η νέα  μόδα δε θα άφηνε ασφαλώς ανεπηρέαστη την ελληνική πραγματικότητα. Μάλιστα την ερχόμενη σχολική χρονιά εννέα πειραματικά σχολεία –σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας – θα ανοίξουν τις πύλες τους, εκτός ωρολόγιου προγράμματος, προκειμένου να φιλοξενήσουν την κινεζική γλώσσα. Παράλληλα, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Κομφούκιος, 21 εθελοντές Κινέζοι καθηγητές θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, προκειμένου να διδάξουν κινέζικα από τον Οκτώβριο. 

«Μου φαίνονται Κινέζικα» λέμε, εκφράζοντας με τον πιο σαφή τρόπο την αδυναμία κατανόησης εκ μέρους μας κάποιου θέματος, κάποιας φράσης… Κατά πόσο ο Έλληνας μπορεί να μάθει εύκολα μία γλώσσα που δε συγκροτείται από γράμματα, αλλά ιδεογράμματα – σύμβολα, η ιστορία θα το κρίνει. Βέβαια, λόγω των αυξημένων απαιτήσεων, μάλλον θα τα καταφέρει καθώς «ανάγκα και Θεοί πείθονται»… Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός αυτών που δείχνουν ενδιαφέρον για τη νέα φρενίτιδα της εποχής μας, έχει πενταπλασιαστεί… Πόσα και πόσα έχει καταφέρει ο Έλληνας, Κινεζικά δε θα μάθει; Άλλωστε και η ελληνική γλώσσα θεωρείται από  τις πολυπλοκότερες και δυσκολότερες. «It’s Greek to me ή that’s Greek to me», αναφωνούν οι ξένοι, για να εκφράσουν με τη σειρά τους τις δικές τους δυσκολίες.

Βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει και δεν έχουμε το δικαίωμα να παραβλέψουμε το γεγονός ότι μιλάμε για έναν πολιτισμό, εφάμιλλο του ελληνικού. Οι ίδιοι οι Κινέζοι αποκαλούν τη χώρα μας «Σι – Λα», που σημαίνει ο άλλος μεγάλος πολιτισμός… Δύο μεγάλοι πολιτισμοί λοιπόν – ίσως οι μεγαλύτεροι – δείχνουν να «συγκρούονται» γλωσσικά, μαγεύοντας, για διαφορετικούς λόγους, εκατομμύρια ανά τον κόσμο ανθρώπους. Άραγε ποιος θα κυριαρχήσει;