«Λέξεις που διχάζουν… ορθογραφικά: «Νιώθω ή νοιώθω»; Μέρος 6ο. Του Άρη Ιωαννίδη«Λέξεις που διχάζουν… ορθογραφικά: «Νιώθω ή νοιώθω»; Μέρος 6ο

Άλλη μία λέξη  που πραγματικά διχάζει. Νιώθω ή νοιώθω; Κάποιοι υποστηρίζουν πως ο τρόπος γραφής της μαρτυρά και την ηλικία του γράφοντος. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, οι παλιότεροι χρησιμοποιούν τον τύπο «νοιώθω», ενώ οι νεότεροι  τον  τύπο «νιώθω».   Η ουσία είναι ότι  πρόκειται για ρήμα αβέβαιης ετυμολογίας.  Πολλές και ποικίλες οι προσεγγίσεις. Ας δούμε μερικές.

horizontal-bar-posts-small
Άρης Ιωαννίδης

 

Γράφει ο Άρης Ιωαννίδης
horizontal-bar-posts-small

Ο Μπαμπινιώτης δίνει την παρακάτω εξήγηση: «Το μεσαιωνικό ρήμα «νιώθω» προέρχεται από τον μεταπλασμένο τύπο «γνώθω»  του αρχαίου ρήματος «γιγνώσκω». Η λέξη ορθογραφείται κανονικά με -ι-, η δε γραφή του με -οι- οφείλεται σε εσφαλμένη σύνδεση [sic] με τη λέξη έννοια». 

Το ΛΚΝ, επίσης, έχει τον τύπο με -ι-, παραθέτοντας: «μσν. (;) νοιώθω < εννοιώ (<έννοι(α) –ώ, σύγκρ. νοιάζομαι) μεταπλ. με βάση το συνοπτικό θ. νοιωσ- κατά το σχ. : κλωσ- (έκλωσα) – κλώθω, αλεσ- (άλεσα) – αλέθω (ορθογρ. απλοπ.)».

Κατά τον Γ. Χατζιδάκι, επίσης,  ετυμολογείται από το «έννοιωσα», αόριστο του  ρήματος «εννοιώ», από το ουσιαστικό «έννοια». Σε αυτή την ετυμολογική προσέγγιση στηρίζεται η συνήθης ορθογραφία με -οι- (νοιώθω). 

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η λέξη έχει τις ρίζες της στον μεσαιωνικό αόριστο «ένιωσα», ο οποίος προέρχεται από το αρχαίο «ενόησα» του ρήματος «νοώ».

Η αλήθεια, βέβαια, είναι  ότι  δεν μπορούμε να είμαστε απολύτως σίγουροι  από ποια λέξη προέρχεται. Εφόσον, λοιπόν, η λέξη είναι αβέβαιης ετυμολογίας, μπορούμε να χρησιμοποιούμε ενδεχομένως τον απλούστερο τύπο της, δηλαδή «νιώθω», στο πλαίσιο της απλοποίησης, χωρίς να θεωρείται λανθασμένος ο τύπος «νοιώθω».  Πράγματι, ο τύπος «νοιώθω» ήταν πολύ διαδεδομένος, μέχρι τη στιγμή, όμως,  που  ίσχυσε η ορθογραφική του απλοποίηση.