«Η ζωή μας ένα δελτίο ειδήσεων…». Κάπως έτσι ίσως να ήταν ο τίτλος έρευνας, αφορμώμενης από τα τηλεοπτικά – κι όχι μόνο – προγράμματα που κατακλύζουν την καθημερινότητά μας. «Οι ειδήσεις των 8 ή των 9» έχουν γίνει «ειδήσεις των 2,3,4,5,6…» κι όσο αντέξουμε…

Όσο περισσότεροι, λοιπόν, τηλεοπτικοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί, sites, εφημερίδες… τόσο μεγαλύτερος κι ο ανηλεής καταιγισμός ειδήσεων και πληροφοριών, που δέχεται ο ανυποψίαστος δέκτης, ακροατής… Πληροφορίες πολλές φορές αδιασταύρωτες, με απώτερο σκοπό την κατάκτηση της πρώτης θέσης στην τηλεθέαση. Όλα θυσιάζονται στο βωμό της τηλεθέασης. Όλα … ακόμη και η ίδια η αλήθεια. Το μέγιστο δικαίωμά μας για αντικειμενική ενημέρωση θυσιάζεται κι αυτό στα τηλεοπτικά «πάνελ».

Ειδήσεις, λοιπόν… Ένα περίεργο είδος για όλα τα γούστα. Από την προβολή ειδεχθών εγκλημάτων μέχρι ανούσια πράγματα της καθημερινότητάς μας. Ειδήσεις που πολλές φορές – τις περισσότερες θα έλεγα – «ράβονται» στα μέτρα αυτού που τις προβάλλει ή και τις κατασκευάζει. Το ίδιο γεγονός, άλλωστε, μπορεί να προβληθεί με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους από ποικίλες πηγές.

Το σύνηθες καταστροφολογικό ρεπερτόριο σε συνδυασμό με τον «εποικοδομητικό» διάλογο που προάγουν εκπρόσωποι – και καλά συνομιλητές – διάφορων κομματικών παρατάξεων στα «παράθυρα», συνθέτουν ένα σκηνικό «Αποκάλυψης»… Όλα έχουν ημερομηνία λήξης… Πλησιάζει η απόλυτη καταστροφή… Τίποτα τα ευχάριστο. Εκτός αν φιλοτιμηθούν κι αφιερώσουν κανένα δίλεπτο, το πολύ τρίλεπτο, σε καμία ευχάριστη παρουσία…

Πώς θα «γεμίσει», λοιπόν, το δελτίο ειδήσεων; Πληθώρα διαφημίσεων, που εξυπηρετούν τον εμπορευματοποιημένο πλέον χαρακτήρα όλων ανεξαιρέτως των μέσων ενημέρωσης. Προβολή του ανθρώπινου πόνου, καθώς ο τελευταίος «πουλάει». Σκανδαλοθηρικές ειδήσεις, που αφορούν επωνύμους και μη. Τρομολαγνεία σε όλο της το μεγαλείο. Μουσική υπόκρουση, που πολύ συχνά θυμίζει ταινία θρίλερ. Θάνατοι, βιασμοί, τρομοκρατία. Χρεοκοπία, κρίση, αυτοκτονίες, αυτόκλητοι «μεσσίες» κάθε χρωματισμού. Αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης και παραπληροφόρηση. Στοιχεία που συνθέτουν με τα πιο μελανά χρώματα την κατάσταση στο χώρο της ενημέρωσης. Έρευνα που δημοσιεύθηκε στον ημερήσιο Τύπο το 2010 κατέληξε ότι είμαστε ο πιο φοβισμένος λαός της Ευρώπης… Γιατί άραγε;

Όλα αυτά πιστεύω επαρκούν ώστε να δημιουργήσουν άγχος, ανασφάλεια, απόγνωση, κατάθλιψη κι αηδία στον καθένα μας. Πολλοί πλέον αποφεύγουν την οποιαδήποτε «επαφή» με αυτό που ονομάζουμε «δελτία ειδήσεων». Άλλωστε πολλές έρευνες κορυφαίων ψυχολόγων κατέληξαν στο ότι τα τελευταία «βλάπτουν σοβαρά την υγεία μας».

Κανείς δε δύναται, βέβαια, να αμφισβητήσει την ανάγκη μας για ενημέρωση. Κανείς, όμως, δεν έχει και το δικαίωμα να μας στερεί αυτό που η φιλοπερίεργη φύση μας το επιβάλλει. Κάποτε, λοιπόν, ρώτησαν κάποιο μυθικό βασιλιά: «Βασιλιά μου, σε περίπτωση που έχανες όλα σου τα αγαθά, ποιο θα ήθελες να σου μείνει τελευταίο; Η υγεία, η σοφία, η δόξα, η ελευθερία ή το χρυσάφι. Εκείνος απάντησε: Οι πληροφορίες…»

Άρης Ιωαννίδης*
Φιλόλογος

 Δείτε επιλεγμένα άρθρα και εκπαιδευτικό υλικό στις ομάδες μας: Εκπαιδευτικές Σελίδες & Φιλολογικές Σελίδες

 Αν θέλετε να ενημερώνεστε μέσω facebook για όλες τις νέες δημοσιεύσεις, ακολουθήστε τη σελίδα μας επιλέγοντας τον σύνδεσμο: schooltime