Ο Ανδρέας Λοβέρδος «για το ζήτημα των σπουδών του Ν. Ρωμάνου»Ο Ανδρέας Λοβέρδος «για το ζήτημα των σπουδών του Ν. Ρωμάνου»

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό ΝΕΡΙΤ, στην εκπομπή «Έξι με δέκα», ο  Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Ανδρέας Λοβέρδος αναφέρθηκε στο «ζήτημα των σπουδών του Ν. Ρωμάνου» ύστερα από σχετική ερώτηση των δημοσιογράφων:

«Θέλω να μιλήσω πρώτα για τον κ. Κωστάρη, ο οποίος έχει κρατήσει μία πορεία ζωής με στόχο την επάνοδό του, παντρεύτηκε, έκανε δυο παιδιά, σπούδασε στα ΤΕΙ και τελειώνει και μου έγραψε ένα γράμμα ο δικηγόρος του, όπου μου τα είπε όλα αυτά και μου είπε γιατί επειδή ένας δραπέτης παραβίασε το πενθήμερο, εννοούσε τον Ξηρό, όλοι οι άλλοι να το πληρώνουν αυτό; Απήντησα, λοιπόν, γραπτώς στον εκπρόσωπο του κ. Κωστάρη και του είπα ότι η δική μας γραμμή είναι οι έγκλειστοι να δίνουν εξετάσεις, έχουμε παράσχει ως Υπουργείο όλες τις προϋποθέσεις.

Όταν, λοιπόν τους επιτρέπεις να μπουν με εξετάσεις στα Πανεπιστήμια πρέπει να εξασφαλίσεις και τη δυνατότητά τους να σπουδάσουν. Στήριξα το αίτημα Κωστάρη όσο δε γινόταν, δημόσια, με σαφήνεια και γραπτώς. Είχαμε μετά το θέμα Ρωμανού που δεν είναι το ίδιο, έχει ιδιαιτερότητες. Εκεί στη Βουλή στην ομιλία μου επί του προϋπολογισμού για δέκατη φορά στο δημόσιο λόγο, αλλά στη Βουλή αυτή τη φορά που είναι το πιο βαρυσήμαντο βήμα του δημόσιου διαλόγου, είπα ότι το Υπουργείο Παιδείας θέλει να έχει αυτή η υπόθεση μία ευτυχή κατάληξη. Και είπα μάλιστα και μία φράση, όποιος αφήσει αυτό το παιδί να πεθάνει το κρίμα στο λαιμό του, αυτό είχα πει. Στη Βουλή το είπα αυτό. Μετά την τροπολογία που έγινε χθες το βράδυ από το ΠΑΣΟΚ θεωρώ ότι υπάρχει πια δυνατότητα εκτόνωσης της κατάστασης και θεωρώ ότι ήταν μια πάρα πολύ χρήσιμη ενέργεια αυτή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ».

Ελπίζω και μάχομαι και θέλω να θυμίσω σε κάποιους που βιάστηκαν να πουν ότι έχουμε όψιμες συμπεριφορές ως ΠΑΣΟΚ, ότι μαζί με τον κ. Κουβέλη το 2006 είχαμε καταθέσει ερώτηση στον τότε Υπουργό Δημόσιας Τάξης για τα θέματα υγείας του Σάββα Ξηρού. Δηλαδή έχουμε μια γραμμή δικαιοκρατική που είναι πίσω από τον τίτλο «η Δημοκρατία δεν εκδικείται».