«Η νέα σχολική χρονιά άρχισε (;)» του Άρη Ιωαννίδη«Η νέα σχολική χρονιά άρχισε (;)»

horizontal-bar-posts-small
Άρης Ιωαννίδης

 

Γράφει ο Άρης Ιωαννίδης
horizontal-bar-posts-small

Το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς ήχησε. Αφήνουμε όλοι πίσω μας τη ραστώνη του καλοκαιριού και μπαίνουμε στους ρυθμούς της σχολικής χρονιάς. Τα πρωτοβρόχια έκαναν δειλά δειλά την εμφάνισή τους. Όλα θυμίζουν ότι πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να ετοιμαστούμε όλοι μας, παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί για το έργο μας και τις υποχρεώσεις μας. Όλοι μας; Μάλλον όχι… Σαν να ξέχασε κάποιους – για μια ακόμη φορά – το Υπουργείο να συνεχίζουν τις θερινές τους διακοπές, περιμένοντας εναγωνίως ένα τηλέφωνο, μια ειδοποίηση, προκειμένου να πάρουν κι αυτοί τη θέση τους στο μαραθώνιο της νέας σχολικής χρονιάς.

Τα σχολεία άνοιξαν λοιπόν. Άνοιξαν αλλά μάλλον ακόμη υπολειτουργούν. Βλέπετε οι αργοί μεσογειακοί ρυθμοί που μας χαρακτηρίζουν κάνουν παντού αισθητή την παρουσία τους. Πολλές κενές θέσεις που ψάχνουν απελπισμένα κάποιον – α που θα τις γεμίσει. Μαθητές που μέχρι να αφομοιώσουν το όνομα του νέου τους καθηγητή, υποχρεώνονται να το ξεχάσουν, γιατί τον αντικαθιστούν με άλλον. Προγράμματα που κάθε μέρα αλλάζουν… «Κενά» που κάθε άλλο παρά στεναχωρούν το μαθητή, γιατί θα βρει τρόπο να τα καλύψει ευχάριστα με τους συμμαθητές του… Καθηγητές που «απαρνιούνται» την ειδικότητά τους, καθώς τους ανατίθεται κάποιο αντικείμενο, η επαφή με το οποίο μάλλον είναι επιδερμική τις περισσότερες φορές.

Ο πρώτος μήνας της νέας σχολικής χρονιάς «αισίως» βαίνει προς το τέλος του.  Οι μαθητές φορτωμένοι με πολλά όνειρα για μια ακόμη χρονιά βρέθηκαν  στις επάλξεις. Όχι όμως και φορτωμένοι με όλα τα βιβλία. Ακόμη περιμένουμε. Και μάλιστα περιμένουμε βιβλία στα οποία  σε λίγους μήνες κάποιοι θα εξεταστούν σε πανελλαδικό επίπεδο. Να’  ναι καλά οι φωτοτυπίες… Η νέα μόδα του σχολείου… Μάλιστα πλέον ελέω οικονομικής κρίσης προτείνουν στους μαθητές να επωμισθούν το κόστος των φωτοτυπιών, έως ότου κάποιοι μεριμνήσουν επιτέλους να υλοποιήσουν αυτό που χρόνια τώρα αποκαλούμε «δωρεάν» παιδεία…

Και όλα αυτά στην Ελλάδα του 2014… Αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι να γίνει κάποια στιγμή αυτός ο περιβόητος «προγραμματισμός» μέσα στους καλοκαιρινούς μήνες, ώστε αρχές Σεπτεμβρίου όλα να είναι όλα έτοιμα; Ίσως εμείς με το «φτωχό» μας μυαλό να τα προσεγγίζουμε όλα τόσο απλά και να μας είναι όλα τόσο εύκολα. Ίσως, δε γνωρίζω… Αλλά είναι όντως τόσο δύσκολο;  Αυτές οι περιβόητες εξαγγελίες του εκάστοτε υπουργού Παιδείας ότι «Φέτος, όλα θα είναι έτοιμα με την έναρξη της σχολικής χρονιάς…» γιατί να αποδεικνύονται πάντα – μα πάντα – κενό γράμμα;

Το σίγουρο είναι ότι ακόμη μια σχολική χρονιά θα κυλήσει – δε γνωρίζουμε ομαλά ή όχι – όπως πάντα, ακολουθώντας τη φυσική ροή των πραγμάτων. Ευτυχώς, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που παρά τις αντίξοες συνθήκες θα «καταθέσουν» ακόμη και την ψυχή τους προκειμένου τα παιδιά να λάβουν ό,τι καλύτερο μπορούν από το «βωμό» της γνώσης που δεν είναι άλλο από το σχολείο. Ευτυχώς, πάντα θα υπάρχουν παιδιά που θα έχουν όνειρα και φιλοδοξίες, με τα οποία θα φωτίζουν τους μουντούς τοίχους του σχολείου. Ευτυχώς πάντα θα υπάρχει ελπίδα…