Η ελληνική γλώσσα έχει μια διαδρομή τεράστια, από το 1300 π.Χ. έχουμε αποδείξεις της ύπαρξής της. Σήμερα πιστεύω ότι η τύχη της ελληνικής γλώσσας δεν εξαρτάται από το πόσες ξένες λέξεις υιοθετεί, αλλά από τον πολιτισμό και την παιδεία μας. Η γλώσσα είναι κοινωνικό προϊόν και σε μια ευρωπαϊκή – ακόμα και παγκόσμια − κοινωνία, θα επικρατήσουν εκείνες οι γλώσσες που μιλιούνται από κοινωνίες που κυριαρχούν οικονομικά και πολιτισμικά.

Οι ξένες λέξεις δεν μας έρχονται «μόνες τους», αλλά συνοδεύονται και από πολιτισμικά στοιχεία, τα οποία ασμένως υιοθετούμε σαν ανώτερα και υιοθετούμε μαζί με αυτές και modus Vivendi, θεωρώντας ανώτερη την ξένη κουλτούρα που πολλές φορές φοράει τον μανδύα του Μεσσιανισμού. Η άμυνά μας; Μια και μοναδική, οι αξίες του πολιτισμού μας και να σεβόμαστε εμείς οι ίδιοι την γλώσσα μας. Aν δεν το κάνουμε εμείς, κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει.

Όσον αφορά τις νέες τεχνολογικές εξελίξεις και την επικράτηση της Αγγλικής, γλώσσες σαν την δική μας που μιλιέται από 15 περίπου εκ. μαζί με τους Έλληνες της διασποράς, μπορεί να έχει και τα θετικά του. Μεγάλα ονόματα του διαδικτύου, όπως ο Νικόλας Νεγρεπόντε υποστήριξαν την παράδοξη άποψη ότι θα βγουν ωφελημένες. Πως θα γίνει αυτό; Θα ενώσει τους Έλληνες «όπου γης» και θα γνωρίσουν καλύτερα την πατρογονική γλώσσα «οι χαμένες γενιές». Αυτήν την άποψη δεν την θεωρώ αβάσιμη και πιστεύω ότι στα επόμενα χρόνια θα έχει μια δυναμική. Εξάλλου τι είχαμε τι χάσαμε. Κάτι ανάλογο υποστηρίζει και ο Διευθυντής του ΜΙΤ Μάικλ Δερτούζος, αυτός βέβαια ανάγει τις πιθανές ωφέλειες στους επόμενους ένα ή δυο αιώνες. Όπως και να έχει είναι μια παρήγορη προοπτική αυτή.

Γιώτα Ιωακειμίδου*
Φιλόλογος

© schooltime.gr  Ροή Ειδήσεων