«Μισώ την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου: Γιατί άραγε;» της Μαρίας Αθανασιάδου«Μισώ την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου: Γιατί άραγε;»

Γράφει: Η Μαρία Αθανασιάδου

Στις 14 Φεβρουαρίου υπάρχουν κάποιοι και κάποιες, που περιμένουν πως και πως να απολαύσουν τον Έρωτα τους με τους συντρόφους τους και κάποιοι από εμάς που«στραβομουτσουνιάζουμε» και δηλώνουμε ρητά το πόσο ενάντια μας βρίσκει αυτή η πιο «εμπορική μέρα του χρόνου»…! Μία μερίδα ανθρώπων, μέρες πριν, σχεδιάζουν και προσπαθούν να βρουν μία πρωτότυπη έκπληξη να κάνουν προς τους αγαπημένους τους και μία μερίδα ατόμων θα επιλέξουν την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου να κάνουν το πιο ανατρεπτικό και το πιο αντίθετο με τον έρωτα πράγμα….είτε βρίσκονται σε σχέση, είτε όχι! Σαν ψυχολόγος δεν θα μπω στην διαδικασία να αναρωτηθώ για το αν υφίσταται ο συγκεκριμένος Άγιος και με ποιον τρόπο μπορεί να γίνει αποδεκτός από τον Χριστιανισμό, γιατί δεν είναι αυτός ο ρόλος μου! Θα ήθελα να σταθώ, όμως, στην ψυχολογική διάσταση της συγκεκριμένης γιορτής, στο πόσο διαφορετικές επιρροές έχει στους ανθρώπους γύρω μου και στον λόγο που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Είναι μία ημέρα, όπως όλες οι άλλες του χρόνου….Γιατί αυτή η έντονη συναισθηματική φόρτιση; 
 
Όλοι οι παραπάνω προβληματισμοί, έχουν απεικονιστεί και σε μία ταινία με τον τίτλο «Μισώ την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου». Εκεί εκτυλίσσεται η ιστορία μίας όμορφης ανθοπώλισσας, η οποία αγαπά τα λουλούδια και τον έρωτα, ως έμπορος βέβαια! Λατρεύει, ως ειδική στην πώληση των λουλουδιών, την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, καθώς ερωτοτροπεί με τους πελάτες της και τους κάνει να αγοράζουν το εμπόρευμα της. Σαν γυναίκα, όμως, βάζει στην προσωπική της ζωή πολλούς φραγμούς. Υιοθετεί το σύστημα των πέντε ραντεβού με τους υποψήφιους συντρόφους και μετά σταματά, δεν θέλει να συνεχίσει, για να αποφύγει την δέσμευση και ό,τι αυτό συνεπάγεται σε μία σχέση….δηλαδή τα όμορφα και τα δύσκολα κομμάτια της! Μέχρι που έρχεται στη ζωή της ένας γοητευτικός νεαρός, άμαθος και αυτός στον έρωτα και μαζί παράλληλα έρχονται στο σημείο να άρουν τις αναστολές τους και να αρχίσουν να μαθαίνουν πως είναι να μην τρομάζουν με τον αληθινό έρωτα…!
Τι σημαίνει αυτό; Ο Άγιος Βαλεντίνος δεν έρχεται στη ζωή μας, για να να μας  βάλει μόνο σε έξοδα. Αν το δούμε από αυτή την σκοπιά, χάνουμε το νόημα, γκρινιάζουμε και ναι καλύτερα να μην πιστεύουμε σε αυτή την Ημέρα…! Ο συγκεκριμένος Άγιος έρχεται να τονίσει την σπουδαιότητα που θα έπρεπε να έχει ο Έρωτας στη ζωή μας! Να μην τον υποτιμάμε, να μην τον φοβόμαστε και να τον χαιρόμαστε όσο παραπάνω μπορούμε. Δεν σημαίνει, εντούτοις, πως αν δεν τον βιώνουμε στην παρούσα φάση, θα πρέπει να «κυλιόμαστε στα πατώματα» από στεναχώρια και απογοήτευση….τονίζει την σημαντικότητα ύπαρξης του, όχι την σημαντικότητα απουσίας του από τις ζωές μας! Αυτή είναι μία πολύ σημαντική λεπτομέρεια! Κίνητρο είναι, όχι αφορμή για να «μιζεριάσουμε» και να χάσουμε την πίστη μας στο συγκεκριμένο συναίσθημα. Η άρνηση μας προς τον Έρωτα θα ήταν κάτι που έχουμε να το δούμε εσωτερικά και βιωματικά…Γιατί τον φοβόμαστε τόσο πολύ, σε σημείο να τον απαρνηθούμε και να ισοπεδώσουμε την αξία του; Εμείς, τελικά, χάνουμε από αυτό και όχι οι έμποροι των καταστημάτων…!
Το μήνυμα μου, για την Ημέρα των Ερωτευμένων είναι το εξής: «Χαρείτε τον Έρωτα που νιώθετε….τον Έρωτα που θέλετε να νιώσετε για έναν άνθρωπο….τον Έρωτα για τον Έρωτα, επειδή το αγαπάτε αυτό το συναίσθημα και μένετε στα καλά που έχει να σας δώσει….Εκδηλώστε τον με ένα λουλούδι στους συντρόφους σας, με ένα ανέξοδο και απλό αντικείμενο, που βγάζει συμβολικά κάτι χαρακτηριστικό από την σχέση σας, τον εαυτό σας και το συναίσθημα που έχετε μέσα σας…! Μην μπείτε να κάνετε όλα τα παραπάνω τυπικά και διαδικαστικά….! Εάν δεν μπορείτε, αναρωτηθείτε τι πραγματικά σας φταίει και λύστε το! Ο Άγιος Βαλεντίνος είναι μία Γιορτή, όπως είναι και τα Χριστούγεννα και το Πάσχα….ο Έρωτας είμαστε εμείς οι ίδιοι!»