«Χρόνος: Φίλος ή εχθρός;» της Έφης Καλλιμάνη«Χρόνος: Φίλος ή εχθρός;»

Γράφει η Έφη Καλλιμάνη

«Ατελείωτη η μέρα για όποιον γνωρίζει να την εκτιμά και να την εκμεταλλεύεται…»

 GOETHE

Οι ξέφρενοι ρυθμοί ζωής των σύγχρονων κοινωνιών βαραίνουν καθημερινά το άτομο με συναισθήματα άγχους και ανασφάλειας. Τα τελευταία χρόνια το time management ή όπως αποδίδεται στα ελληνικά η «διαχείριση του χρόνου» αποτελεί μια ενότητα που διδάσκεται ακόμη και σε πανεπιστήμια ενώ αρκετά προγράμματα κατάρτισης προσφέρονται πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

Χονδρικά, η εκμάθηση της διαχείρισης του χρόνου προσφέρει στο άτομο τη δεξιότητα να οργανώνει τις δραστηριότητες και τη ζωή του γενικότερα, απαλλαγμένο από αισθήματα αρνητικής φόρτισης και πίεσης γύρω από αυτά. Οι περισσότερες μελέτες έχουν αποδείξει πως η σύνταξη ενός μακροπρόθεσμου προγράμματος δραστηριοτήτων, είτε εργάζεται κάποιος είτε όχι, βοηθάει αποτελεσματικά τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και παραγωγικότητας του ατόμου.

Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι και τεχνικές που μπορούν να προσδιορίσουν τη σωστή οργάνωση των «πρέπει» και των «θέλω». Η αρχή γίνεται συνήθως με μια καταγραφή των δραστηριοτήτων και στόχων των επομένων ημερών ή ακόμη και του μήνα. Η απλή καταγραφή έχει αποδειχθεί πως ανακουφίζει αρκετά το άτομο από το να έχει συγκεχυμένα στο μυαλό του τις υποχρεώσεις στις οποίες καλείται να αντεπεξέλθει.

Στη συνέχεια μπορεί να σκεφτεί όλα όσα επιθυμεί να κατορθώσει μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα που έχει ορίσει. Ένα σημαντικό βήμα είναι να ξεχωρίσει καθαρά τους στόχους του και να εκτιμήσει τα μέσα τα οποία είναι διαθέσιμα για να τους πετύχει. Στη συνέχεια χρειάζεται να τους ιεραρχήσει με βάση την προτεραιότητά τους. Κάποιοι μπορεί να αναβληθούν για αργότερα και άλλοι ίσως απαιτούν άμεση προσοχή. Σημαντικό είναι προς το τέλος της ιεραρχίας να συμπεριληφθεί χρόνος ψυχαγωγίας και χαλάρωσης. Χρόνος για κοινωνικές συναναστροφές ή ενασχόλησης με προσωπικά ενδιαφέροντα. Χρειάζεται ακόμη να προβλέπονται προθεσμίες και να επαναξιολογούνται τακτικά οι στόχοι. Προσοχή χρειάζεται στο να αποφεύγεται η σπατάλη χρόνου σε λιγότερο σημαντικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα η πλοήγηση στο διαδίκτυο συχνά απορροφά αρκετό χρόνο σε κάποιον καθυστερώντας τον από σημαντικές εργασίες. Στα πλαίσια της οικογένειας όπως και της εργασίας μπορεί να καθιερωθεί ένας καταμερισμός εργασιών ανάμεσα στα μέλη της. Κάτι ανάλογο εξασφαλίζει περισσότερο χρόνο για ενασχόληση με άλλες σημαντικές δραστηριότητες. Απαιτείται αυτογνωσία των προσωπικών δυνατοτήτων και επιλογή εφικτών και ρεαλιστικών στόχων. Η «τελειομανία» αποτελεί πολλές φορές επικινδυνότητα στο να απολαύσει κανείς την επίτευξη των στόχων του και συχνά οδηγεί στην απογοήτευση.

Είναι συχνό γνώρισμα του σύγχρονου τρόπου ζωής οι άνθρωποι να καταφεύγουν σε επιβλαβείς λύσεις, αλκοόλ, κάπνισμα, υπερβολικό φαγητό, διεγερτικά, φάρμακα ακόμη και ναρκωτικά ως λύσεις αντιμετώπισης του άγχους. Με τον τρόπο αυτό δεν πετυχαίνουν τίποτε περισσότερα από το να βλάπτουν την υγεία τους και να επιτείνουν περισσότερο το άγχος. Ακόμη και τέτοιου είδους αρνητικές συνήθειες μπορούν να αποτελέσουν στόχους εξάλειψης στα πλαίσια της οργάνωσης ενός ατομικού προγράμματος και αντικατάστασης με ποιοτικές και παραγωγικές δραστηριότητες που θα τονώσουν το άτομο και θα ενισχύσουν την αυτοπεποίθηση και τον αυτοέλεγχό του.

Η διαδικασία διαχείρισης του χρόνου είναι στην ουσία μια διεργασία διαχείρισης του ίδιου το ατόμου μέσα από μεθόδους ενδοσκόπησης και αυτογνωσίας. Ένας τρόπος στάσης απέναντι στην ίδια τη ζωή.