299 λέξεις (και πάλι) για την «αξιολόγηση», άρθρο του Βασίλη Συμεωνίδη299 λέξεις (και πάλι) για την «αξιολόγηση»

Γράφει o Βασίλης Συμεωνίδης

Κάποια ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο που θα αξιολογηθούν:

* τα σχολικά βιβλία που συντελούν και αυτά στη βιομηχανική παραγωγή της παρασχολικής φυλλάδας, ποια μεγαλύτερη απόδειξη ότι δεν είναι κατάλληλα;

* η δομή του σχολείου και κυρίως τα αναλυτικά προγράμματα, που αλλάζουν χωρίς να αλλάζουν

* τα ωρολόγια προγράμματα, που μόνο προσθέτουν ώρες ροκανίζοντας το εικοστετράωρο και τη ζωή των νέων

* ο αριθμός μαθητών σε κάθε τάξη, που φτάσαμε στο σημείο να είναι 25 + 10% = 27,5!!!

* οι θεσμοί που κινούνται στην… περιφέρεια της σχολικής αίθουσας, όπως για παράδειγμα τα Γραφεία Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού,

* τα μισοεικονικά, κακοοργανωμένα σεμινάρια, που μοιράζουν βεβαιώσεις χωρίς αντίκρυσμα

* οι αποφάσεις, όπως αυτή να μοιραστούν λαπτοπ στους μαθητές της Α΄ γυμνασίου, να μπουν διαδραστικοί πινακες, να…, να…

* οι αντιφατικές εγκύκλιοι που (δεν) εφαρμόζονται, όπως όλες αυτές με τα περιλάλητα πρότζεκτ/ ερευνητικές εργασίες,

κλπ, κλπ,…

και βέβαια ποιος έχει την ευθύνη για όλα αυτά;

Νομίζω ότι τα παραπάνω είναι… ο γάιδαρος, μιλώντας για την αξιολόγηση του δάσκαλου που μπαίνει στην τάξη είναι σα να μιλάμε για το… σαμάρι.

Και ως προς τι θα αξιολογηθεί;

Επειδή οι μαθητές δεν καταλαβαίνουν τα κακογραμμένα βιβλία;

Επειδή δεν επαρκούν οι ώρες διδασκαλίας για την ύλη που ορίζεται;

Επειδή στις σημερινές συνθήκες δεν είναι δυνατόν να έχουμε διδασκαλία που απευθύνεται σε 30 μαθητές, παρά κυρίως απασχόληση;

Νομίζω ότι, αν κανείς δε μπορεί να δείξει πραγματικό ενδιαφέρον για τον εκπαιδευτικό της τάξης, καλύτερα να μην τον στοχοποιεί. Η «αξιολόγησή» του θα σημάνει την κατάργηση της διδασκαλίας για τους μαθητές, γιατί απλούστατα θα μετατοπίσει τη διδασκαλία και το όποιο ενδιαφέρον για τους μαθητές θα γίνει ενδιαφέρον για τους αξιολογητές. Και λίγοι απ’ όσους δε μπαίνουν στην τάξη έχουν αποδείξεις ότι νοιάζονται για τους μαθητές.

Η «αξιολόγηση» του εκπαιδευτικού της τάξης θα είναι ο επιτάφιος θρήνος της εκπαίδευσης.

 

Αναδημοσίευση: Επιτρέπεται μόνο με την παροχή ενεργού συνδέσμου στο άρθρο και την παρουσίαση της άδειας διάθεσης (Creative Commons). Αν δεν κατανοείτε τον τρόπο χρήσης της άδειας, πριν αναδημοσιεύσετε, επικοινωνήστε με τη Διαχείριση του schooltime.gr.

 

Τα άρθρα του κ. Βασίλη Συμεωνίδη διατίθενται, πλην ειδικής αναφοράς, με άδεια Creative Commons (Αναφορά δημιουργού-ιστοχώρου δημοσίευσης-άδειας διανομής, παροχή ενεργού συνδέσμου στο αρχικό άρθρο, μη εμπορική χρήση, όχι παράγωγα έργα). Δείτε περισσότερα άρθρα του κ. Βασίλη Συμεωνίδη στη στήλη μας «Με λίγες λέξεις» του Βασίλη Συμεωνίδη.

 

Ο Βασίλης Συμεωνίδης

Ζει στη Δράμα και δουλεύει στη δημόσια μέση εκπαίδευση. Συχνάζει συστηματικά στο προσωπικό σάιτ simeonidis.mysch.gr όπου και κοινοποιεί το εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιεί στη διδασκαλία. Βέβαια τριγυρνά κουβεντιάζοντας και σε άλλα μονοπάτια του Ίντερνετ.

Μπορείτε να τον βρείτε στο simeonidis22@yahoo.gr ή στο https://www.facebook.com/simeonidis22.